سوره یس

دعای سورهٔ واقعه

پس از خواندن سورهٔ واقعه، به نیت روزی حلال و برکت خوانده می‌شود. در میان مردم بیشتر پس از نماز مغرب یا عشا همراه با سورهٔ واقعه خوانده می‌شود.

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ وَسَلِّمْ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِمَعَاقِدِ الْعِزِّ مِنْ عَرْشِكَ، وَبِمُنْتَهَى الرَّحْمَةِ مِنْ كِتَابِكَ، وَبِاسْمِكَ الْعَظِيمِ، وَبِاسْمِكَ الْأَعْلَى، وَبِكَلِمَاتِكَ التَّامَّاتِ الَّتِي لَا يُجَاوِزُهُنَّ بَرٌّ وَلَا فَاجِرٌ، وَبِإِشْرَاقِ وَجْهِكَ، أَنْ تُصَلِّيَ وَتُسَلِّمَ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَصَحْبِهِ، وَأَنْ تُعْطِيَنِي رِزْقًا حَلَالًا طَيِّبًا، يَا طَالِبًا غَيْرَ مَطْلُوبٍ، وَيَا غَالِبًا غَيْرَ مَغْلُوبٍ، يَا وَاسِعَ الْمَغْفِرَةِ، وَيَا رَازِقَ الثَّقَلَيْنِ، وَيَا خَيْرَ النَّاصِرِينَ، اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ رِزْقِي فِي السَّمَاءِ فَأَنْزِلْهُ، وَإِنْ كَانَ فِي الْأَرْضِ فَأَخْرِجْهُ، وَإِنْ كَانَ بَعِيدًا فَقَرِّبْهُ، وَإِنْ كَانَ عَسِيرًا فَيَسِّرْهُ، وَإِنْ كَانَ قَلِيلًا فَكَثِّرْهُ، وَإِنْ كَانَ كَثِيرًا فَبَارِكْ لِي فِيهِ، اللَّهُمَّ اجْعَلْ يَدِيَ الْيَدَ الْعُلْيَا بِالْإِعْطَاءِ، وَلَا تَجْعَلْ يَدِيَ الْيَدَ السُّفْلَى بِالِاسْتِعْطَاءِ، يَا فَتَّاحُ يَا رَزَّاقُ يَا كَرِيمُ يَا عَلِيمُ، اللَّهُمَّ سَخِّرْ لِي رِزْقِي، وَاعْصِمْنِي مِنَ الْحِرْصِ وَالتَّعَبِ فِي طَلَبِهِ، وَمِنَ التَّدْبِيرِ وَالْحِيلَةِ فِي تَحْصِيلِهِ، وَمِنَ الشُّحِّ وَالْبُخْلِ بَعْدَ حُصُولِهِ، اللَّهُمَّ تَوَلَّ أَمْرِي بِذَاتِكَ، وَلَا تَكِلْنِي إِلَى نَفْسِي طَرْفَةَ عَيْنٍ وَلَا أَقَلَّ مِنْ ذَلِكَ، وَاهْدِنِي إِلَى صِرَاطِكَ الْمُسْتَقِيمِ، صِرَاطِ اللَّهِ الَّذِي لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ، أَلَا إِلَى اللَّهِ تَصِيرُ الْأُمُورُ، وَصَلَّى اللَّهُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ، وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

خدایا، بر محمد و خاندان و یارانش درود و سلام بفرست. خدایا، از تو می‌خواهم، به پیوندهای عزت عرشت، به نهایت رحمت در کتابت، به نام بزرگت، به نام برترت، به کلمات کاملت که هیچ نیکوکار و بدکاری از آن‌ها فراتر نمی‌رود، و به درخشش وجهت، که بر سرور ما محمد و خاندان و یارانش درود و سلام بفرستی و به من روزی‌ای حلال و پاکیزه عطا کنی. ای آن‌که می‌جویی و کسی به تو نمی‌رسد، ای آن‌که چیره‌ای و هرگز مغلوب نمی‌شوی، ای آن‌که آمرزشت فراخ است، ای روزی‌دهندهٔ انس و جن، ای بهترین یاری‌کنندگان. خدایا، اگر روزی‌ام در آسمان است، آن را فرود آور؛ اگر در زمین است، آن را بیرون آور؛ اگر دور است، آن را نزدیک کن؛ اگر دشوار است، آن را آسان کن؛ اگر اندک است، آن را بسیار کن؛ و اگر بسیار است، برایم در آن برکت ده. خدایا، دستم را با بخشیدن دست بالا قرار ده و دستم را با درخواست کردن دست پایین قرار مده. ای گشاینده، ای روزی‌رسان، ای کریم، ای دانا. خدایا، روزی‌ام را رام من گردان و مرا از حرص و رنج در جست‌وجوی آن، از تدبیر و چاره‌گری در به دست آوردنش، و از تنگ‌چشمی و بخل پس از به دست آمدنش نگه دار. خدایا، خودت کارم را به عهده بگیر و مرا به اندازهٔ یک چشم بر هم زدن و نه کمتر از آن به خودم وامگذار. و مرا به راه راستت هدایت کن، راه الله که هر آنچه در آسمان‌ها و هر آنچه در زمین است از آن اوست. آگاه باشید که همهٔ کارها به سوی الله بازمی‌گردد. الله بر سرور ما محمد و بر همهٔ خاندان و یارانش درود فرستد. سلام بر پیامبران، و ستایش از آن الله، پروردگار جهانیان است.

منبع: حدیث نیست. وردی است که به سید احمد رفاعی (درگذشت 1182 م) نسبت داده می‌شود؛ ابوالهدی صیادی آن را در قلادة الجواهر به‌عنوان دعایی که پس از سورهٔ واقعه خوانده می‌شود آورده است. ابوحنیفه دعا کردن با عبارت «بمعاقد العز من عرشک» را که در آغاز آن آمده مکروه دانسته و ابویوسف آن را جایز شمرده است. دعایی سنتی است؛ نتیجهٔ مشخصی وعده داده نمی‌شود.

اپلیکیشن سوره یس

یس و تمام قرآن را با ترجمه به 11 زبان بخوانید، تلاوت آیه به آیه را با صدای 9 قاری بشنوید و نشانه‌هایتان را در گوشی خود نگه دارید.