سوره یس

سوره 53 از 114 · جزء 27

سوره نجم

62 آیه · مکی · ترتیب نزول: 23مین

آیات تلاوت درباره سوره تفسیر پرسش‌ها

سورهٔ نجم در مکه نازل شده و 62 آیه دارد. حقیقت وحی نازل‌شده بر پیامبر (ص) و دیدن جبرئیل به وسیلهٔ ایشان را بیان می‌کند؛ بی‌پایه بودن بت‌پرستی و مسئول بودن هر کس در برابر عمل خود را اعلام می‌کند.

سوره نجم به عربی با ترجمه فارسی

نمایش

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

به نام الله بخشندۀ مهربان

  1. 1

    وَٱلنَّجۡمِ إِذَا هَوَىٰ ﴿١﴾

    سوگند به ستاره، آنگاه كه افول كند

  2. 2

    مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمۡ وَمَا غَوَىٰ ﴿٢﴾

    که یار شما [= محمد ﷺ] هرگز گمراه نشده و به راه تباهى نیفتاده است؛

  3. 3

    وَمَا يَنطِقُ عَنِ ٱلۡهَوَىٰٓ ﴿٣﴾

    و از روی هوای نفس سخن نمی‌گوید.

  4. 4

    إِنۡ هُوَ إِلَّا وَحۡيٞ يُوحَىٰ ﴿٤﴾

    [آنچه می‌گوید] نیست جز وحی [الهی] که به [او] وحی می‌شود.

  5. 5

    عَلَّمَهُۥ شَدِيدُ ٱلۡقُوَىٰ ﴿٥﴾

    [جبرئیل که فرشته‌اى است] پُرتوان، به او آموزش داده است.

  6. 6

    ذُو مِرَّةٖ فَٱسۡتَوَىٰ ﴿٦﴾

    [همان فرشتۀ] خوش‌منظری كه [با چهرۀ حقیقی‌اش در برابر پیامبر] ایستاد.

  7. 7

    وَهُوَ بِٱلۡأُفُقِ ٱلۡأَعۡلَىٰ ﴿٧﴾

    در حالی که او در افق بالا [در آسمان] قرار داشت.

  8. 8

    ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّىٰ ﴿٨﴾

    سپس [جبرئیل] نزدیک شد؛ و نزدیک‌تر؛

  9. 9

    فَكَانَ قَابَ قَوۡسَيۡنِ أَوۡ أَدۡنَىٰ ﴿٩﴾

    تا آنکه [فاصلۀ او با پیامبر] به اندازۀ طول دو کمان یا کمتر بود.

  10. 10

    فَأَوۡحَىٰٓ إِلَىٰ عَبۡدِهِۦ مَآ أَوۡحَىٰ ﴿١٠﴾

    آنگاه [آن فرشتۀ بزرگوار] آنچه را که باید به بندۀ الله وحی می‌کرد، وحی نمود.

  11. 11

    مَا كَذَبَ ٱلۡفُؤَادُ مَا رَأَىٰٓ ﴿١١﴾

    آنچه را که [پیامبر] دید، قلبش دروغ نپنداشت.

  12. 12

    أَفَتُمَٰرُونَهُۥ عَلَىٰ مَا يَرَىٰ ﴿١٢﴾

    آیا با او دربارۀ آنچه می‌بیند مجادله می‌کنید؟

  13. 13

    وَلَقَدۡ رَءَاهُ نَزۡلَةً أُخۡرَىٰ ﴿١٣﴾

    در حقیقت، پیامبر یک بار دیگر نیز آن فرشته را [به صورت كامل] مشاهده كرده بود.

  14. 14

    عِندَ سِدۡرَةِ ٱلۡمُنتَهَىٰ ﴿١٤﴾

    در كنارِ [درخت بزرگ] «سِدرةُ المُنتَهی» [در آسمان هفتم]

  15. 15

    عِندَهَا جَنَّةُ ٱلۡمَأۡوَىٰٓ ﴿١٥﴾

    که آرامشگاه بهشت، همان‌جاست.

  16. 16

    إِذۡ يَغۡشَى ٱلسِّدۡرَةَ مَا يَغۡشَىٰ ﴿١٦﴾

    آنگاه كه هاله‌اى آن درخت را پوشانده بود.

  17. 17

    مَا زَاغَ ٱلۡبَصَرُ وَمَا طَغَىٰ ﴿١٧﴾

    چشم [پیامبر، به چپ و راست] منحرف نشد و [از حد] تجاوز نكرد.

  18. 18

    لَقَدۡ رَأَىٰ مِنۡ ءَايَٰتِ رَبِّهِ ٱلۡكُبۡرَىٰٓ ﴿١٨﴾

    به راستی که او برخی از بزرگ‌ترین نشانه‌هاى پروردگارش را [در آنجا] مشاهده كرد.

  19. 19

    أَفَرَءَيۡتُمُ ٱللَّٰتَ وَٱلۡعُزَّىٰ ﴿١٩﴾

    [ای مشرکان،] آیا «لات» و «عُزّی» را دیده‌اید؟

  20. 20

    وَمَنَوٰةَ ٱلثَّالِثَةَ ٱلۡأُخۡرَىٰٓ ﴿٢٠﴾

    و «مَنات» آن سومین [نمادِ بی‌ارزش] را؟ [آیا هیچ سود و زیانی به شما می‌رسانند؟]

  21. 21

    أَلَكُمُ ٱلذَّكَرُ وَلَهُ ٱلۡأُنثَىٰ ﴿٢١﴾

    آیا [ادعا می‌کنید كه] فرزند پسر برای شماست و دختر برای الله؟

  22. 22

    تِلۡكَ إِذٗا قِسۡمَةٞ ضِيزَىٰٓ ﴿٢٢﴾

    در این صورت، این تقسیمی ناعادلانه است.

  23. 23

    إِنۡ هِيَ إِلَّآ أَسۡمَآءٞ سَمَّيۡتُمُوهَآ أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُم مَّآ أَنزَلَ ٱللَّهُ بِهَا مِن سُلۡطَٰنٍۚ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّ وَمَا تَهۡوَى ٱلۡأَنفُسُۖ وَلَقَدۡ جَآءَهُم مِّن رَّبِّهِمُ ٱلۡهُدَىٰٓ ﴿٢٣﴾

    این [نماد]ها فقط اسم‌هایی [بى‌معنا] هستند كه خود و پدرانتان با آنها [معبودهاى دروغین خود را] نام نهاده‌اید و الله هیچ دلیلی بر [حقانیت] این [کار] نازل نکرده است. [مشرکان، در اعتقاداتشان] فقط پیرو گمان و خواسته‌های دلِ خویشند؛ حال آنكه [موجبات] هدایت، از جانب پروردگارشان به آنان رسیده است.

  24. 24

    أَمۡ لِلۡإِنسَٰنِ مَا تَمَنَّىٰ ﴿٢٤﴾

    آیا انسان هر چه [از شفاعت این معبودان باطل] آرزو کند برایش میسر است؟

  25. 25

    فَلِلَّهِ ٱلۡأٓخِرَةُ وَٱلۡأُولَىٰ ﴿٢٥﴾

    دنیا و آخرت از آنِ الله است [و به هر کس، هر چه را صلاح بداند می‌بخشد].

  26. 26

    ۞ وَكَم مِّن مَّلَكٖ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ لَا تُغۡنِي شَفَٰعَتُهُمۡ شَيۡـًٔا إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ أَن يَأۡذَنَ ٱللَّهُ لِمَن يَشَآءُ وَيَرۡضَىٰٓ ﴿٢٦﴾

    چه بسیار فرشتگانی در آسمان‌ها هستند كه شفاعتشان به هیچ وجه سودمند نخواهد بود؛ مگر پس از آنكه الله، براى هر کس که بخواهد و راضی باشد، اجازه دهد.

  27. 27

    إِنَّ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِ لَيُسَمُّونَ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ تَسۡمِيَةَ ٱلۡأُنثَىٰ ﴿٢٧﴾

    كسانى كه به آخرت باور ندارند، بر فرشتگان الهی نام دختر می‌گذارند [و آنان را دختران الله مى‌دانند].

  28. 28

    وَمَا لَهُم بِهِۦ مِنۡ عِلۡمٍۖ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّۖ وَإِنَّ ٱلظَّنَّ لَا يُغۡنِي مِنَ ٱلۡحَقِّ شَيۡـٔٗا ﴿٢٨﴾

    آنان در موردِ این امر، [کاملاً] بى‌اطلاعند [و] فقط از حدس و گمان پیروی می‌کنند؛ در حالى كه براى [شناخت] حقیقت، گمان كافى نیست.

  29. 29

    فَأَعۡرِضۡ عَن مَّن تَوَلَّىٰ عَن ذِكۡرِنَا وَلَمۡ يُرِدۡ إِلَّا ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا ﴿٢٩﴾

    پس [ای پیامبر،] تو نیز از كسى كه از یاد ما روى گردانده و فقط [لذت‌های] زندگى دنیا را مى‌خواهد، روى برتاب.

  30. 30

    ذَٰلِكَ مَبۡلَغُهُم مِّنَ ٱلۡعِلۡمِۚ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعۡلَمُ بِمَنِ ٱهۡتَدَىٰ ﴿٣٠﴾

    نهایت درک و فهمشان همین است. بی‌تردید، پروردگارت به حال كسانى كه از راه او منحرف شده‌اند آگاه‌تر است؛ و نیز به حال راه‌یافتگان.

  31. 31

    وَلِلَّهِ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِ لِيَجۡزِيَ ٱلَّذِينَ أَسَٰٓـُٔواْ بِمَا عَمِلُواْ وَيَجۡزِيَ ٱلَّذِينَ أَحۡسَنُواْ بِٱلۡحُسۡنَى ﴿٣١﴾

    هر چه در آسمان‌ها و زمین است، از آنِ الله است؛ [راه خیر و شر را به انسان ارائه كرد] تا بدكاران را در برابر رفتارشان كیفر دهد و نیكوكاران را [با نعمت‌های بهشت] پاداش نیكو عطا نماید.

  32. 32

    ٱلَّذِينَ يَجۡتَنِبُونَ كَبَٰٓئِرَ ٱلۡإِثۡمِ وَٱلۡفَوَٰحِشَ إِلَّا ٱللَّمَمَۚ إِنَّ رَبَّكَ وَٰسِعُ ٱلۡمَغۡفِرَةِۚ هُوَ أَعۡلَمُ بِكُمۡ إِذۡ أَنشَأَكُم مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ وَإِذۡ أَنتُمۡ أَجِنَّةٞ فِي بُطُونِ أُمَّهَٰتِكُمۡۖ فَلَا تُزَكُّوٓاْ أَنفُسَكُمۡۖ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَنِ ٱتَّقَىٰٓ ﴿٣٢﴾

    و [نیز براى] کسانی كه از گناهان بزرگ و بی‌حیایی‌ها اجتناب می‌ورزند؛ مگر لغزش‌های كم‌اهمیت [و گناهان صغیره که با توبه و عبادت بخشوده می‌شوند] كه آمرزشِ پروردگارت گسترده است؛ از همان دَم كه شما را از زمین پدید آورد و آنگاه كه به صورت جنین در شكم مادرانتان بودید، به [طبیعتِ] شما آگاه‌تر [از خودتان] است؛ پس خودستایى نكنید، كه او تعالی به حال پرهیزگاران داناتر است.

  33. 33

    أَفَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي تَوَلَّىٰ ﴿٣٣﴾

    آیا آن کسی را که [از حق] روی برتافت دیده‌ای؟

  34. 34

    وَأَعۡطَىٰ قَلِيلٗا وَأَكۡدَىٰٓ ﴿٣٤﴾

    و‌ اندكى انفاق كرد و [سپس] خوددارى نمود.

  35. 35

    أَعِندَهُۥ عِلۡمُ ٱلۡغَيۡبِ فَهُوَ يَرَىٰٓ ﴿٣٥﴾

    آیا علم غیب دارد و [آینده را] مى‌بیند؟

  36. 36

    أَمۡ لَمۡ يُنَبَّأۡ بِمَا فِي صُحُفِ مُوسَىٰ ﴿٣٦﴾

    یا از مطالب كتاب آسمانى موسى باخبر نشده است؟

  37. 37

    وَإِبۡرَٰهِيمَ ٱلَّذِي وَفَّىٰٓ ﴿٣٧﴾

    و [نیز از صحیفه‌های] ابراهیم، همان‌كه حق [رسالت و بندگى ما] را بطور کامل ادا كرد،

  38. 38

    أَلَّا تَزِرُ وَازِرَةٞ وِزۡرَ أُخۡرَىٰ ﴿٣٨﴾

    که هیچ ‌گناهکاری بارِ گناه دیگری را بر دوش نخواهد کشید؛

  39. 39

    وَأَن لَّيۡسَ لِلۡإِنسَٰنِ إِلَّا مَا سَعَىٰ ﴿٣٩﴾

    و اینكه انسان فقط ثمرۀ تلاش [و نیت] خود را خواهد داشت؛

  40. 40

    وَأَنَّ سَعۡيَهُۥ سَوۡفَ يُرَىٰ ﴿٤٠﴾

    و اینكه بى‌گمان، تلاش او [در محاسبۀ اعمالش در روز قیامت،] منظور خواهد شد؛

  41. 41

    ثُمَّ يُجۡزَىٰهُ ٱلۡجَزَآءَ ٱلۡأَوۡفَىٰ ﴿٤١﴾

    آنگاه پاداشش را به تمامى خواهند داد،

  42. 42

    وَأَنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلۡمُنتَهَىٰ ﴿٤٢﴾

    و اینکه بازگشت [همۀ امور] به سوی پروردگار توست؛

  43. 43

    وَأَنَّهُۥ هُوَ أَضۡحَكَ وَأَبۡكَىٰ ﴿٤٣﴾

    و اوست که می‌خندانَد و می‌گریانَد؛

  44. 44

    وَأَنَّهُۥ هُوَ أَمَاتَ وَأَحۡيَا ﴿٤٤﴾

    و اوست که می‌میرانَد و [در آخرت] زنده می‌کند؛

  45. 45

    وَأَنَّهُۥ خَلَقَ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰ ﴿٤٥﴾

    و هموست كه زوج نر و ماده را می‌آفریند؛

  46. 46

    مِن نُّطۡفَةٍ إِذَا تُمۡنَىٰ ﴿٤٦﴾

    از نطفه‌اى كه [در رحِم] ریخته می‌شود؛

  47. 47

    وَأَنَّ عَلَيۡهِ ٱلنَّشۡأَةَ ٱلۡأُخۡرَىٰ ﴿٤٧﴾

    و پدیدآوردن دوبارۀ آنها [در قیامت نیز بر عهدۀ] الله است.

  48. 48

    وَأَنَّهُۥ هُوَ أَغۡنَىٰ وَأَقۡنَىٰ ﴿٤٨﴾

    و اوست که [شما را] بى‌نیاز می‌کند و سرمایه می‌بخشد؛

  49. 49

    وَأَنَّهُۥ هُوَ رَبُّ ٱلشِّعۡرَىٰ ﴿٤٩﴾

    و اوست که پروردگار [ستارۀ] «شِعْرىٰ» است؛

  50. 50

    وَأَنَّهُۥٓ أَهۡلَكَ عَادًا ٱلۡأُولَىٰ ﴿٥٠﴾

    و اوست که قوم عاد را در گذشته هلاک کرد؛

  51. 51

    وَثَمُودَاْ فَمَآ أَبۡقَىٰ ﴿٥١﴾

    و قوم ثمود را [نیز نابود کرد] و [هیچ یک از آنان را] باقی نگذاشت.

  52. 52

    وَقَوۡمَ نُوحٖ مِّن قَبۡلُۖ إِنَّهُمۡ كَانُواْ هُمۡ أَظۡلَمَ وَأَطۡغَىٰ ﴿٥٢﴾

    و قوم نوح را كه ستمكارتر و سركش‌تر بودند نیز پیش از آن [هلاک نمود]؛

  53. 53

    وَٱلۡمُؤۡتَفِكَةَ أَهۡوَىٰ ﴿٥٣﴾

    و شهرهاى زیر و روشده [قوم لوط] را [بالا برد و] درهم كوبید؛

  54. 54

    فَغَشَّىٰهَا مَا غَشَّىٰ ﴿٥٤﴾

    و آنان را [با باران سنگ] ـ چنان كه باید ـ فروپوشانید؛

  55. 55

    فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكَ تَتَمَارَىٰ ﴿٥٥﴾

    حال [اى انسان،] در مورد كدام یک از نعمت‌های پروردگارت تردید روا مى‌دارى [و مجادله می‌کنی]؟

  56. 56

    هَٰذَا نَذِيرٞ مِّنَ ٱلنُّذُرِ ٱلۡأُولَىٰٓ ﴿٥٦﴾

    این [پیامبر نیز] هشداردهنده‌اى است از [گروه] هشداردهندگان پیشین.

  57. 57

    أَزِفَتِ ٱلۡأٓزِفَةُ ﴿٥٧﴾

    قیامت نزدیک شد؛

  58. 58

    لَيۡسَ لَهَا مِن دُونِ ٱللَّهِ كَاشِفَةٌ ﴿٥٨﴾

    و هیچ کس ـ جز الله ـ نمی‌تواند آن را آشکار ‌کند [و سختی‌هایش را برطرف سازد].

  59. 59

    أَفَمِنۡ هَٰذَا ٱلۡحَدِيثِ تَعۡجَبُونَ ﴿٥٩﴾

    [ای مشرکان،] آیا از این سخن در شگفتید؟

  60. 60

    وَتَضۡحَكُونَ وَلَا تَبۡكُونَ ﴿٦٠﴾

    و [به آیات قرآن] مى‌خندید و [از شنیدنِ هشدارهایش نمی‌ترسید و] اشک نمى‌ریزید؟

  61. 61

    وَأَنتُمۡ سَٰمِدُونَ ﴿٦١﴾

    و در حال غفلت و غرور هستید؟

  62. 62

    فَٱسۡجُدُواْۤ لِلَّهِۤ وَٱعۡبُدُواْ۩ ﴿٦٢﴾

    پس [همگی] برای الله سجده کنید و [تنها] او را عبادت کنید.

شنیدن تلاوت سوره نجم

اطلاعات کوتاه

سوره:
53 از 114
معنای نام:
ستاره
شمار آیات:
62
محل نزول:
مکه
ترتیب نزول:
23
جزء:
27

درباره سوره نجم

نام سوره از واژهٔ «نجم» (ستاره) در سوگند آیهٔ نخست، «سوگند به ستاره هنگامی که فرومی‌رود»، گرفته شده است. سوره در مکه نازل شده و 62 آیه دارد. در مصحف در جایگاه 53 و در جزء 27 قرار دارد؛ در ترتیب نزول، سورهٔ 23 است.

در آیهٔ پایانی آن سجدهٔ تلاوت وجود دارد. بنا بر روایتی در بخاری، عبدالله بن مسعود گفته است نجم نخستین سورهٔ دارای آیهٔ سجده بود و پیامبر (ص) آن را خواندند و سجده کردند. به نظر بیشتر مفسران، آیات 1-18 سوره دیدن جبرئیل در صورت اصلی‌اش به وسیلهٔ پیامبر (ص) را بیان می‌کند؛ سدرة‌المنتهی که با معراج مرتبط دانسته می‌شود نیز در این آیات آمده است.

زمان نزول سوره نجم

سوره در سال‌های نخست دورهٔ مکه نازل شد. بنا بر روایتی که بخاری از ابن عباس نقل کرده، پیامبر (ص) این سوره را خواندند و در پایان سجده کردند و مسلمانان و مشرکان حاضر نیز همراه ایشان به سجده افتادند. در روایت ابن مسعود آمده که از حاضران تنها پیرمردی سجده نکرد و مشتی ریگ یا خاک از زمین برداشت و بر پیشانی گذاشت و گفت: «این برایم کافی است».

در منابع سیره نقل شده پس از این ماجرا، میان مسلمانان حبشه شایعه‌ای پخش شد که مردم مکه مسلمان شده‌اند و برخی مهاجران بازگشتند. این خبر نشان می‌دهد سوره احتمالاً حدود سال پنجم نبوت نازل شده است.

موضوعات سوره نجم

سوره با سوگند به ستاره هنگام فرورفتن آغاز می‌شود و اعلام می‌کند پیامبر (ص) گمراه نشده‌اند، از هوای نفس سخن نمی‌گویند و گفته‌هایشان وحی‌ای است که به ایشان نازل می‌شود. بیان می‌شود فرشته‌ای دارای قدرت فراوان، وحی را به ایشان آموخته و پیامبر (ص) او را در افق و بار دیگر کنار سدرة‌المنتهی دیده‌اند.

سپس اعلام می‌شود لات، عزی و منات که مشرکان می‌پرستند، تنها نام‌هایی هستند که خود و نیاکانشان گذاشته‌اند. تأکید می‌شود شفاعت فرشتگان تنها برای کسانی است که خدا اجازه دهد و گمان در برابر حق هیچ سودی ندارد. بیان می‌شود آمرزش خدا برای کسانی که جز لغزش‌های کوچک، از گناهان بزرگ و کارهای زشت پرهیز می‌کنند گسترده است. اصول موجود در صحیفه‌های حضرت موسی و حضرت ابراهیم برشمرده می‌شود: هیچ‌کس بار گناه دیگری را برنمی‌دارد، انسان تنها حاصل کوشش خود را دارد، بازگشت نهایی به سوی پروردگار است؛ اوست که می‌خنداند و می‌گریاند، می‌میراند و زنده می‌کند. هلاکت عاد، ثمود و قوم نوح یادآوری می‌شود. سوره با جلب توجه به قیامت نزدیک، به سجده برای خدا و بندگی او دعوت می‌کند.

فضیلت سوره نجم

سورهٔ نجم بیش از آنکه به وعدهٔ ثواب ویژه‌ای شناخته شود، با خواندن آن توسط پیامبر (ص) در مکه و سجدهٔ او شناخته می‌شود. بنا بر روایت بخاری از ابن عباس، چون او سجده کرد، مسلمانان و مشرکان و جنیان و انسان‌ها نیز با او سجده کردند.

برخلاف پیرمردی که ابن مسعود او را تنها کسی یاد می‌کند که سجده نکرد، در روایتی که نسائی نقل کرده مطلب بن ابی وداعه که آن روز هنوز مسلمان نشده بود، خودش بیان می‌کند که سجده نکرد؛ آلبانی سندش را حسن دانسته است. بنا بر روایت احمد بن حنبل، مطلب بعدها هرگاه می‌شنید کسی این سوره را می‌خواند حتماً سجده می‌کرد؛ شعیب ارنؤوط این روایت را با شواهدش صحیح پذیرفته است.

در بخاری و مسلم نقل شده که پیامبر (ص) هنگام شنیدن این سوره از زید بن ثابت سجده نکرد. این روایت‌های گوناگون از دلایل آن است که مذهب‌ها حکم سجده در نجم را متفاوت ارزیابی کرده‌اند.

توضیحات این سوره برای اپلیکیشن Yasin Suresi نوشته شده است.

تفسیر سوره نجم

توضیح کوتاه همه آیات سوره نجم، از ترجمه فارسی «المختصر فی تفسیر القرآن الکریم».

تفسیر آیات 1 تا 10
  1. 1

    الله سبحانه به ستاره، آن‌گاه که فرود آید سوگند یاد فرمود.

  2. 2

    که محمد رسول‌الله صلی الله علیه وسلم از راه هدایت منحرف نشده، و نادان نگشته است، بلکه عاقل و دانا است.

  3. 3

    و از سر هوس به این قرآن سخن نمی‌گوید.

  4. 4

    این قرآن جز وحیی که الله آن را از طریق جبرئیل علیه السلام به او وحی می‌کند نیست.

  5. 5

    فرشته‌ای بسیار نیرومند یعنی جبرئیل علیه السلام آن را به او آموخت.

  6. 6

    و جبرئیل -علیه السلام- ظاهری زیبا دارد، و با سیمای حقیقی خود که الله او را بر آن خلق کرده است، در برابر پیامبر -صلی الله علیه وسلم- ظاهر شد.

  7. 7

    درحالی‌که جبرئیل علیه السلام در افق برتر آسمان بود.

  8. 8

    آن‌گاه جبرئیل علیه السلام به پیامبر صلی الله علیه وسلم نزدیک، و نزدیک‌تر شد.

  9. 9

    تا جایی‌که نزدیکی او به پیامبر صلی الله علیه وسلم به اندازۀ دو کمان یا کمتر رسید.

  10. 10

    آن‌گاه جبرئیل علیه السلام آنچه را باید وحی می‌کرد به بندۀ الله محمد صلی الله علیه وسلم وحی کرد.

تفسیر آیات 11 تا 20
  1. 11

    قلب محمد صلی الله علیه وسلم آنچه را که چشمش دید تکذیب نکرد.

  2. 12

    پس -ای مشرکان- آیا درباره ی آنچه الله در شب اسراء به او نشان داد با وی جدال می کنید؟!

  3. 13

    و به‌تحقیق‌که محمد صلی الله علیه وسلم جبرئیل علیه السلام را بر صورتش باری دیگر در شبی که حرکت داده شد (شب اسراء) دیده است.

  4. 14

    کنار سدرة المنتهی که درختی بسیار بزرگ در آسمان هفتم است.

  5. 15

    جنةالمأوی در کنار این درخت است.

  6. 16

    آن‌گاه که چیزهای زیادی سدره را پوشانده بود، که فقط الله از کُنه آن آگاه است.

  7. 17

    چشم پیامبر صلی الله علیه وسلم به راست و چپ منحرف نشد، و از حدی که برایش مشخص شده بود نگذشت.

  8. 18

    به راستی که محمد -صلی الله علیه وسلم- در شبی که به سوى آسمان بالا برده شد، بخشى از نشانه هاى بزرگ پروردگارش را که بر قدرت او دلالت دارند، مشاهده نمود؛ از جمله بهشت، جهنم و غير آن ها.

  9. 19

    پس - ای مشرکان- به من خبر دهید این بت‌هایی را که به جای الله عبادت می‌کنید: لات و عزی.

  10. 20

    و منات، سومین بت دیگرتان؛ به من خبر دهید که آیا مالک نفع یا زیانی برای‌تان هستند؟!

تفسیر آیات 21 تا 30
  1. 21

    - ای مشرکان- آیا پسر که آن را می‌پسندید برای شماست، و دختر که آن را نمی‌پسندید برای او سبحانه است؟!

  2. 22

    این تقسیم که از سر هوس آن را انجام دادید تقسیمی ستمکارانه است.

  3. 23

    این بت‌ها جز نام‌هایی بدون معنا نیستند، که هیچ سهمی در صفات الوهیت ندارند، و شما و پدران‌تان از جانب خویش آنها را نامگذاری کرده‌اید، و الله هیچ برهانی بر آنها نفرستاده است، مشرکان در اعتقاد خویش پیروی نمی‌کنند مگر از ظن و آنچه نفس‌شان می‌خواهد و شیطان در دل‌های‌شان آراسته است. و به تحقیق که هدایت از جانب پروردگارشان بر زبان پیامبر او برای‌شان آمده است، اما به آن راه نیافتند.

  4. 24

    آیا انسان آنچه را از شفاعت بت‌ها نزد الله آرزو کند دارد؟!

  5. 25

    خیر، آنچه آرزو کند برایش نیست، زیرا آخرت و دنیا فقط برای الله است، که از این دو آنچه را بخواهد عطا می‌کند و آنچه را بخواهد بازمی‌دارد.

  6. 26

    و چه بسیار فرشتگانی که در آسمان‌ها هستند و شفاعت‌شان ذره‌ای بی‌نیاز نمی‌سازد اگر بخواهند برای کسی شفاعت کنند مگر پس از اینکه الله به هر یک از آنها که بخواهد اجازۀ شفاعت دهد، و از کسی‌که برایش شفاعت می‌شود راضی باشد. پس الله برای کسی‌که شریکی برای او تعالی قرار داده اجازه نمی‌دهد که شفاعت کند، و هرگز از شفاعت‌شده‌ای که او را به جای الله عبادت می‌کند راضی نخواهد شد.

  7. 27

    کسانی‌که به رستاخیز در سرای آخرت ایمان ندارند به‌طور قطع فرشتگان را به اعتقاد اینکه آنها دختران الله هستند به نام‌های زنان نامگذاری می‌کنند، الله از این سخن‌شان بسیار برتر است.

  8. 28

    و در نامگذاری فرشتگان به نام‌های زنان، هیچ دانشی ندارند که به آن استناد کنند، و در این امر جز از افترا بستن و گمان پیروی نمی‌کنند، و به‌راستی‌که گمان ذره‌ای از حق بی‌نیاز نمی‌سازد تا به جای آن بنشیند.

  9. 29

    پس - ای رسول- از کسی‌که به یاد الله پشت کرده و اهمیتی به آن نمی‌دهد، و جز زندگی دنیا نمی‌خواهد روی بگردان؛ زیرا او برای آخرت خویش عمل نمی‌کند؛ چون به آن ایمان ندارد.

  10. 30

    این سخن - یعنی نامیدن فرشتگان به نام زنان- که مشرکان آن را می‌گویند اوجِ دانشِ آنها است؛ چون نادان هستند، و به یقین نرسیده‌اند، - ای رسول- همانا پروردگار تو به کسی‌که از راه حق منحرف شده، و به کسی‌که به راه حق هدایت یافته، آگاه‌تر است، و ذره‌ای از این امر بر او پوشیده نمی‌ماند.

تفسیر آیات 31 تا 40
  1. 31

    و فرمانروایی و آفرینش و تدبیر تمام آنچه در آسمان‌ها و در زمین است فقط از آنِ الله است، تا کسانی را که اعمال بد در دنیا مرتکب شده‌اند به عذابی که سزاوارش هستند مجازات کند، و مؤمنان را که اعمال نیک انجام داده‌اند به بهشت پاداش دهد.

  2. 32

    کسانی که از گناهان کبیره و معصیت های زشت، دوری می کنند، مگر این كه دچار گناهان صغیره شوند و آن هم با ترک گناهان کبیره و افزودن بر عبادت ها، بخشیده می شوند. -ای پیامبر- به راستی که آمرزش پروردگارت فراگیر است و گناهانِ بندگانش را هرگاه که توبه کنند، می بخشد. و به تمامی احوال و امور شما به خوبی آگاه است، هنگامی که پدرتان آدم را از خاک آفرید و آنگاه که در شکم های مادرانتان بودید و مرحله به مرحله آفریده می شدید، و چیزی از آن بر او پوشیده نمی ماند، پس نفس خويش را با صفت تقوا، ستایش نکنید؛ چرا که او به حال کسی که با اجرای اوامر و دوری از منهیات، تقوا پیشه کرده؛ داناتر است.

  3. 33

    پس آیا زشتی حال کسی را که بعد از اینکه اسلام به او نزدیک شد از آن روی گرداند دیدی؟

  4. 34

    و اندکی از مال بخشید سپس خودداری کرد؛ زیرا بُخل، خلق و خوی او است، و با این وجود خودش را پاک می‌شمارد.

  5. 35

    آیا علم غیب نزد او است که غیب را می‌بیند و به آن سخن می‌گوید؟!

  6. 36

    یا اینکه بر الله دروغ می‌بندد؟! یا این افترا زننده بر الله به آنچه در صحیفه‌های نخستین که الله آنها را بر موسی علیه السلام نازل کرده خبر نیافته است؟

  7. 37

    و صحیفه‌های ابراهیم علیه السلام که تمام آنچه را که پروردگارش او را به آن مکلف کرد برپا داشت و کامل کرد.

  8. 38

    که هیچ انسانی گناه دیگری را برنمی‌دارد.

  9. 39

    و اینکه برای انسان جز پاداش عمل خودش که آن را انجام داده، نیست.

  10. 40

    و اینکه عملش در روز قیامت آشکارا دیده خواهد شد.

تفسیر آیات 41 تا 50
  1. 41

    آن‌گاه جزای عملش به صورت کامل و بدون کاستی به او داده می‌شود.

  2. 42

    و اینکه - ای رسول- سرانجام و بازگشت بندگان پس از مرگشان به‌سوی پروردگار توست.

  3. 43

    و او ذاتی است که هرکس را بخواهد شاد می‌گرداند و می‌خنداند، و هرکس را بخواهد غمگین می‌سازد و می‌گریاند.

  4. 44

    و او ذاتی است که زندگان را در دنیا می‌میراند، و مردگان را با رستاخیز زنده می‌گرداند.

  5. 45

    و اینکه او تعالی دو گونه: نر و ماده را آفرید.

  6. 46

    از نطفه‌ای آن‌گاه که در رحم قرار می‌گیرد.

  7. 47

    و اینکه بازگرداندنِ آفرینشِ این دو پس از مرگشان برای رستاخیز برعهدۀ او است.

  8. 48

    و او ذاتی است که هر یک از بندگانش را که خواست با تملیک مال بی‌نیاز ساخت، و از مال، آنچه را که مردم آن را پس‌انداز می‌کنند بخشید.

  9. 49

    و این که او پروردگار ستاره ی شِعریٰ است؛ ستاره ای است که برخی مشرکان همراه الله عبادتش می کردند.

  10. 50

    و او ذاتی است که عادیان نخستین را نابود کرد؛ یعنی قوم هود آن‌گاه که بر کفرشان پافشاری کردند.

تفسیر آیات 51 تا 60
  1. 51

    و ثمودیان قوم صالح را نابود کرد؛ به‌گونه‌ای که حتی یکی از آنها را باقی نگذاشت.

  2. 52

    و پیش از عاد و ثمود، قوم نوح را نابود کرد. به‌راستی‌که قوم نوح از عاد و ثمود ستمکارتر و سرکش‌تر بودند؛ چون نوح علیه السلام نهصد و پنجاه سال درحالی‌که آنها را به توحید الله فرامی‌خواند در میان‌شان ماند، اما دعوتش را نپذیرفتند.

  3. 53

    و شهرهای قوم لوط را به آسمان بالا برد، و زیر و رو کرد، سپس آنها را بر زمین فرو افکند.

  4. 54

    پس از بلند کردنشان به آسمان و افكندنشان به زمین، آنان را سنگباران کرد و با سنگ پوشاند.

  5. 55

    پس ای انسان، به کدام‌یک از آیات پروردگارت که بر قدرت او دلالت دارند جدال می‌کنی و از آن پند نمی‌گیری؟!

  6. 56

    این رسولِ فرستاده‌ شده به‌سوی شما از جنس رسولان نخستین است.

  7. 57

    قیامت بسیار نزدیک شده است.

  8. 58

    جز الله هیچ بازدارنده‌ای ندارد که آن را بازگرداند، و جز الله هیچ‌کس نیست که بر آن اطلاع یابد.

  9. 59

    پس آیا از این قرآن که بر شما خوانده می‌شود تعجب می‌کنید که از جانب الله باشد؟!

  10. 60

    و از روی تمسخر بر آن می‌خندید، و هنگام شنیدن اندرزهایش نمی‌گِریید؟!

تفسیر آیات 61 تا 62
  1. 61

    درحالی‌که از آن غافل هستید، و به آن اهمیت نمی‌دهید؟!

  2. 62

    پس فقط برای الله سجده کنید، و عبادت را برای او خالص گردانید.

پرسش‌های رایج درباره سوره نجم

سوره نجم چند آیه دارد؟

سوره نجم 62 آیه دارد.

نجم به چه معناست؟

نجم به معنای «ستاره» است.

سوره نجم مکی است یا مدنی؟

سوره نجم سوره‌ای مکی است که در مکه نازل شد. این سوره در ترتیب نزول، 23مین سوره است.

سوره نجم در کدام جزء قرآن است؟

سوره نجم در جزء 27 است.

سوره نجم چندمین سوره قرآن است؟

سوره نجم 53مین سوره قرآن است و پس از سوره طور و پیش از سوره قمر قرار دارد.

آیا می‌توانم تلاوت سوره نجم را اینجا بشنوم؟

بله. پخش‌کننده زیر آیات، سوره نجم را با صدای 9 قاری مشهور دارد؛ هنگام پخش، آیه‌ای که تلاوت می‌شود در فهرست آیات مشخص می‌شود.

اپلیکیشن سوره یس

یس و تمام قرآن را با ترجمه به 11 زبان بخوانید، تلاوت آیه به آیه را با صدای 9 قاری بشنوید و نشانه‌هایتان را در گوشی خود نگه دارید.