سوره یس

سوره 69 از 114 · جزء 29

سوره حاقه

52 آیه · مکی · ترتیب نزول: 78مین

آیات تلاوت درباره سوره تفسیر پرسش‌ها

سورهٔ حاقه که در مکه نازل شده و 52 آیه دارد، وقوع قطعی قیامت، سرانجام اقوام منکر گذشته و داده شدن نامه‌های اعمال از راست یا چپ در روز حساب را با صحنه‌هایی تأثیرگذار بیان می‌کند.

سوره حاقه به عربی با ترجمه فارسی

نمایش

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

به نام الله بخشندۀ مهربان

  1. 1

    ٱلۡحَآقَّةُ ﴿١﴾

    [روزِ] واقع‌شدنیِ [رستاخیز]

  2. 2

    مَا ٱلۡحَآقَّةُ ﴿٢﴾

    آن واقع‌شدنی چیست؟

  3. 3

    وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡحَآقَّةُ ﴿٣﴾

    و تو چه دانی آن واقع‌شدنی چیست [و چگونه است]؟

  4. 4

    كَذَّبَتۡ ثَمُودُ وَعَادُۢ بِٱلۡقَارِعَةِ ﴿٤﴾

    [قوم] ثمود و [قوم] عاد، [قیامتِ] درهم‌کوبنده را تکذیب کردند.

  5. 5

    فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهۡلِكُواْ بِٱلطَّاغِيَةِ ﴿٥﴾

    و اما [قوم] ثمود، به بانگِ سهمگین هلاک شدند.

  6. 6

    وَأَمَّا عَادٞ فَأُهۡلِكُواْ بِرِيحٖ صَرۡصَرٍ عَاتِيَةٖ ﴿٦﴾

    و اما [قوم] عاد، با تندبادی سرکش و سرد به هلاکت رسیدند.

  7. 7

    سَخَّرَهَا عَلَيۡهِمۡ سَبۡعَ لَيَالٖ وَثَمَٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومٗاۖ فَتَرَى ٱلۡقَوۡمَ فِيهَا صَرۡعَىٰ كَأَنَّهُمۡ أَعۡجَازُ نَخۡلٍ خَاوِيَةٖ ﴿٧﴾

    [الله] هفت شب و هشت روز پیاپی آن [عذاب] را بر آنها مسلط نمود؛ پس [اگر آنجا ‌بودی، آن] قوم را [در اثرِ آن تندباد،] مانند تنه‌های پوسیده و توخالی درختان خرما، بر زمین‌افتاده [و هلاک‌شده] می‌دیدی.

  8. 8

    فَهَلۡ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةٖ ﴿٨﴾

    آیا کسی از آنها را می‌بینی که باقی مانده باشد؟

  9. 9

    وَجَآءَ فِرۡعَوۡنُ وَمَن قَبۡلَهُۥ وَٱلۡمُؤۡتَفِكَٰتُ بِٱلۡخَاطِئَةِ ﴿٩﴾

    و فرعون و کسانی ‌که پیش از او بودند و [مردم] شهر‌های ویران شده [= قوم لوط،] مرتکب گناهان [بزرگ] شدند.

  10. 10

    فَعَصَوۡاْ رَسُولَ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَهُمۡ أَخۡذَةٗ رَّابِيَةً ﴿١٠﴾

    آنها از [فرمان] فرستادۀ پروردگار‌شان سرپیچی کردند، آنگاه [الله] آنان را به عذاب بی‌نهایت سختی گرفتار کرد.

  11. 11

    إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلۡمَآءُ حَمَلۡنَٰكُمۡ فِي ٱلۡجَارِيَةِ ﴿١١﴾

    هنگامی ‌که آب طغیان کرد، ما [اجداد] شما را [به همراه نوح] در کشتی سوار کردیم،

  12. 12

    لِنَجۡعَلَهَا لَكُمۡ تَذۡكِرَةٗ وَتَعِيَهَآ أُذُنٞ وَٰعِيَةٞ ﴿١٢﴾

    تا پندی برای شما قرار دهیم و گوش‌های شنوا آن را بشنوند و به یاد بسپارند.

  13. 13

    فَإِذَا نُفِخَ فِي ٱلصُّورِ نَفۡخَةٞ وَٰحِدَةٞ ﴿١٣﴾

    آنگاه ‌که یک بار در صور دمیده شود،

  14. 14

    وَحُمِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ وَٱلۡجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةٗ وَٰحِدَةٗ ﴿١٤﴾

    و زمین و کوه‌ها از جا کنده شده و یکباره درهم‌کوبیده [و متلاشی] شوند.

  15. 15

    فَيَوۡمَئِذٖ وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ ﴿١٥﴾

    در آن روز، واقعۀ [عظیمِ] قیامت به وقوع می‌پیوندد

  16. 16

    وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِيَ يَوۡمَئِذٖ وَاهِيَةٞ ﴿١٦﴾

    و آسمان شکافته می‌شود و در آن روز، سست می‌گردد [و فرو می‌ریزد].

  17. 17

    وَٱلۡمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرۡجَآئِهَاۚ وَيَحۡمِلُ عَرۡشَ رَبِّكَ فَوۡقَهُمۡ يَوۡمَئِذٖ ثَمَٰنِيَةٞ ﴿١٧﴾

    و فرشتگان بر کناره‌های آن [= آسمان] قرار می‌گیرند؛ و آن روز، هشت [فرشته] عرش پروردگارت را بر سرِ خود حمل می‌کنند.

  18. 18

    يَوۡمَئِذٖ تُعۡرَضُونَ لَا تَخۡفَىٰ مِنكُمۡ خَافِيَةٞ ﴿١٨﴾

    در آن روز، شما [همگی برای حسابرسی، به پیشگاه الله] عرضه می‌شوید و هیچ چیز از [کار‌های] شما پنهان نخواهد ماند.

  19. 19

    فَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقۡرَءُواْ كِتَٰبِيَهۡ ﴿١٩﴾

    اما کسی‌ که نامۀ [اعمالش] را به دست راستش دهند، می‌گوید: «بیایید نامۀ [اعمال] مرا بخوانید.

  20. 20

    إِنِّي ظَنَنتُ أَنِّي مُلَٰقٍ حِسَابِيَهۡ ﴿٢٠﴾

    من یقین داشتم که با حساب [اعمال] خود مواجه خواهم شد».

  21. 21

    فَهُوَ فِي عِيشَةٖ رَّاضِيَةٖ ﴿٢١﴾

    پس او در یک زندگی پسندیده [و رضایت‌بخش] خواهد بود؛

  22. 22

    فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٖ ﴿٢٢﴾

    در بهشتی برین

  23. 23

    قُطُوفُهَا دَانِيَةٞ ﴿٢٣﴾

    که میوه‌هایش [برای چیدن] در دسترس است.

  24. 24

    كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓـَٔۢا بِمَآ أَسۡلَفۡتُمۡ فِي ٱلۡأَيَّامِ ٱلۡخَالِيَةِ ﴿٢٤﴾

    [و به آنها گفته می‌شود: «به [پاداش] آنچه در ایام گذشته پیش فرستاده‌اید، بخورید و بیاشامید؛ گوارایتان باد».

  25. 25

    وَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي لَمۡ أُوتَ كِتَٰبِيَهۡ ﴿٢٥﴾

    و اما کسی ‌که نامۀ [اعمالش] را به دست چپش دهند، می‌گوید: «ای کاش هرگز نامه[ی اعمالم] را به من نمی‌دادند،

  26. 26

    وَلَمۡ أَدۡرِ مَا حِسَابِيَهۡ ﴿٢٦﴾

    و نمی‌دانستم حسابم چیست!

  27. 27

    يَٰلَيۡتَهَا كَانَتِ ٱلۡقَاضِيَةَ ﴿٢٧﴾

    ای کاش [با مرگ،] همه چیز تمام می‌شد [و پایان کار بود]!

  28. 28

    مَآ أَغۡنَىٰ عَنِّي مَالِيَهۡۜ ﴿٢٨﴾

    مال و دارایی‌ام مرا بی‌نیاز نکرد [و سودی نبخشید].

  29. 29

    هَلَكَ عَنِّي سُلۡطَٰنِيَهۡ ﴿٢٩﴾

    قدرت و فرمانروایی‌ام [نیز] از [دست] من رفت [و به کلی نابود شد]».

  30. 30

    خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ﴿٣٠﴾

    [به فرشتگان گفته می‌شود:] «او را بگیرید و در بند و زنجیر کنید.

  31. 31

    ثُمَّ ٱلۡجَحِيمَ صَلُّوهُ ﴿٣١﴾

    سپس او را به [آتش] دوزخ بیفکنید.

  32. 32

    ثُمَّ فِي سِلۡسِلَةٖ ذَرۡعُهَا سَبۡعُونَ ذِرَاعٗا فَٱسۡلُكُوهُ ﴿٣٢﴾

    آنگاه وی را در زنجیری ببندید که طولش هفتاد ذِراع است.

  33. 33

    إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ ٱلۡعَظِيمِ ﴿٣٣﴾

    بی‌گمان، او هرگز به الله بزرگ ایمان نمی‌آورد،

  34. 34

    وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ ﴿٣٤﴾

    و هرگز [مردم را] بر اطعام بینوا[یان] تشویق نمی‌کرد.

  35. 35

    فَلَيۡسَ لَهُ ٱلۡيَوۡمَ هَٰهُنَا حَمِيمٞ ﴿٣٥﴾

    بنابر این، امروز دوست صمیمی [و مهربانی] در اینجا ندارد [که یاری‌اش کند]،

  36. 36

    وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنۡ غِسۡلِينٖ ﴿٣٦﴾

    و غذایی جز چرک و خون [جهنمیان] ندارد؛

  37. 37

    لَّا يَأۡكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلۡخَٰطِـُٔونَ ﴿٣٧﴾

    [غذایی ‌که] جز گناهکاران آن را نمی‌خورند».

  38. 38

    فَلَآ أُقۡسِمُ بِمَا تُبۡصِرُونَ ﴿٣٨﴾

    سوگند به آنچه می‌بینید

  39. 39

    وَمَا لَا تُبۡصِرُونَ ﴿٣٩﴾

    و به آنچه نمی‌بینید.

  40. 40

    إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولٖ كَرِيمٖ ﴿٤٠﴾

    بی‌تردید، این [قرآن،] سخن [الله] است که فرستاده‌ی بزرگوار [او، محمد آن را بر مردم تلاوت می‌کند].

  41. 41

    وَمَا هُوَ بِقَوۡلِ شَاعِرٖۚ قَلِيلٗا مَّا تُؤۡمِنُونَ ﴿٤١﴾

    و اینها گفتار شاعری نیست؛ [اما شما کافران] کمتر ایمان می‌آورید.

  42. 42

    وَلَا بِقَوۡلِ كَاهِنٖۚ قَلِيلٗا مَّا تَذَكَّرُونَ ﴿٤٢﴾

    و [نیز] گفتار کاهنی نیست؛ [اما شما] کمتر پند می‌گیرید.

  43. 43

    تَنزِيلٞ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿٤٣﴾

    [این قرآن،] از سوی پروردگار جهانیان نازل شده است.

  44. 44

    وَلَوۡ تَقَوَّلَ عَلَيۡنَا بَعۡضَ ٱلۡأَقَاوِيلِ ﴿٤٤﴾

    اگر [پیامبر] سخنانی [به دروغ] بر ما می‌بست،

  45. 45

    لَأَخَذۡنَا مِنۡهُ بِٱلۡيَمِينِ ﴿٤٥﴾

    مسلّماً ما او را با قدرت می‌گرفتیم،

  46. 46

    ثُمَّ لَقَطَعۡنَا مِنۡهُ ٱلۡوَتِينَ ﴿٤٦﴾

    سپس [شاه]رگِ قلبش را قطع می‌کردیم،

  47. 47

    فَمَا مِنكُم مِّنۡ أَحَدٍ عَنۡهُ حَٰجِزِينَ ﴿٤٧﴾

    و هیچ‌یک از شما نمی‌توانست مانع [عذابِ] او گردد.

  48. 48

    وَإِنَّهُۥ لَتَذۡكِرَةٞ لِّلۡمُتَّقِينَ ﴿٤٨﴾

    یقیناً این [قرآن،] پند و تذکری برای پرهیزگاران است.

  49. 49

    وَإِنَّا لَنَعۡلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ ﴿٤٩﴾

    و ما یقیناً می‌دانیم که برخی از شما، تکذیب‌کنندگان [این کلام الهی] هستید.

  50. 50

    وَإِنَّهُۥ لَحَسۡرَةٌ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ ﴿٥٠﴾

    و همانا این [قرآن،] بر کافران مایۀ حسرت و ندامت است.

  51. 51

    وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلۡيَقِينِ ﴿٥١﴾

    و بی‌گمان، این [قرآن،] حقیقتِ راستین است.

  52. 52

    فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ ﴿٥٢﴾

    پس [ای پیامبر،] با [ذکرِ] نامِ پروردگار بزرگت [او را] تسبیح گوی.

شنیدن تلاوت سوره حاقه

اطلاعات کوتاه

سوره:
69 از 114
معنای نام:
رویداد حتمی
شمار آیات:
52
محل نزول:
مکه
ترتیب نزول:
78
جزء:
29

درباره سوره حاقه

نام سوره از واژهٔ «الحاقه» گرفته شده که در سه آیهٔ نخست تکرار می‌شود. این واژه به معنای آن چیزی است که وقوعش قطعی است و حقیقت همه چیز را آشکار می‌کند؛ در قرآن یکی از نام‌های قیامت است.

در مکه نازل شده و 52 آیه دارد. در ترتیب مصحف، سورهٔ 69 و بنا بر ترتیب رایج نزول، سورهٔ 78 است و در جزء 29 قرار دارد.

این سوره با آیات کوتاه و آهنگین، از نمونه‌های نیرومند سوره‌های مکی است که صحنه‌های آخرت را زنده ترسیم می‌کنند. به آیاتی نیز شناخته می‌شود که آشکارا اعلام می‌کنند قرآن سخن شاعر یا کاهن نیست و از سوی پروردگار جهانیان نازل شده است.

زمان نزول سوره حاقه

سوره در دورهٔ مکه و در فضایی نازل شد که مشرکان قیامت و رستاخیز را انکار می‌کردند و پیامبر (ص) را به شاعری و کهانت متهم می‌ساختند.

بنا بر روایتی در مسند احمد بن حنبل، حضرت عمر پیش از مسلمان شدن، کنار کعبه به تلاوت این سوره به وسیلهٔ پیامبر (ص) گوش داد؛ وقتی در دل گفت «این یک شاعر است»، آیهٔ نفی شاعرانه بودن قرآن را شنید و وقتی اندیشید «کاهن است»، آیهٔ نفی سخن کاهن بودن را شنید و در دلش گرایشی به اسلام پدید آمد. اما گفته شده سند روایت گسستگی دارد؛ از این رو با احتیاط نقل می‌شود.

اطلاعات دیگری دربارهٔ نزول سوره در پی رویدادی مشخص وجود ندارد.

موضوعات سوره حاقه

سوره با یادآوری قیامت قطعی آغاز می‌شود و بیان می‌کند قوم ثمود و عاد، فرعون و شهرهای زیرورو‌شده که آن را تکذیب کردند چگونه هلاک شدند. یادآوری می‌شود در هنگام طوفان، انسان‌ها در کشتی حمل شدند.

سپس ترسیم می‌شود با یک بار دمیدن در صور، زمین و کوه‌ها برداشته و به یکدیگر کوبیده می‌شوند، آسمان می‌شکافد و آن روز هشت فرشته عرش پروردگار را حمل می‌کنند. کسی که نامهٔ عملش از راست داده شده شادمان می‌گوید «بگیرید، کتابم را بخوانید!»، در حالی که کسی که نامه‌اش از چپ داده شده با گفتن «کاش کتابم به من داده نمی‌شد» پشیمانی‌اش را بیان می‌کند. گفته می‌شود این شخص به خدای بزرگ ایمان نداشت و به غذا دادن به نیازمند تشویق نمی‌کرد.

در بخش پایانی اعلام می‌شود قرآن سخنی است که فرستاده‌ای گرامی آورده و سخن شاعر یا کاهن نیست. تأکید می‌شود اگر پیامبر (ص) سخنی به نام خدا می‌ساختند، رگ گردنشان قطع می‌شد. سوره با فرمان به تسبیح نام پروردگار بزرگ پایان می‌یابد.

فضیلت سوره حاقه

دربارهٔ سورهٔ حاقه روایت صحیحی در فضیلت ویژه شناخته نشده است. دربارهٔ روایتی که در مسند احمد بن حنبل آمده و می‌گوید حضرت عمر پیش از مسلمان‌شدن این سوره را شنید و تأثیر پذیرفت، ابن کثیر سندش را نیکو یافته، اما یادآور شده که شریح بن عبید به زمان حضرت عمر نرسیده است، یعنی سند گسسته است.

در روایت ابوداود از عبدالله بن مسعود، که می‌گوید پیامبر (ص) سوره‌های همسان را دو به دو در یک رکعت می‌خواند، قمر و حاقه نیز با هم شمرده شده‌اند. ابوداود می‌گوید این جفت‌سازی ترتیب ابن مسعود است؛ آلبانی نیز اصل حدیث را صحیح و بخشی را که فهرست سوره‌ها را دربر دارد ضعیف دانسته است.

توضیحات این سوره برای اپلیکیشن Yasin Suresi نوشته شده است.

تفسیر سوره حاقه

توضیح کوتاه همه آیات سوره حاقه، از ترجمه فارسی «المختصر فی تفسیر القرآن الکریم».

تفسیر آیات 1 تا 10
  1. 1

    الله لحظۀ رستاخیز را که بر همگی واقع می‌شود ذکر می‌کند.

  2. 2

    سپس اهمیت آن را با این سوال بالا می‌برد: این رخداد واقعی و راستین چیست؟

  3. 3

    و تو چه می‌دانی که این رخداد راستین چیست؟

  4. 4

    ثمود قوم صالح علیه السلام، و عاد قوم هود علیه السلام قیامت که مردم را از شدت مناظر ترسناکش در هم می‌کوبد تکذیب کردند.

  5. 5

    اما ثمود را الله با فریادی بی‌نهایت سخت و هولناک نابود کرده است.

  6. 6

    و عاد را الله با بادی بسیار سرد و سخت که بر آنها به نهایت سختی رسید نابود کرده است.

  7. 7

    الله به مدت هفت شب و هشت روز این باد را بر آنها فرستاد که همگی‌شان را با هم نابود کرد، و آن قوم را در خانه‌های‌شان نابودشده و افتاده بر زمین می‌دیدی؛ گویی پس از نابودی، تنه‌های پوسیدۀ درختان خرما هستند که بر زمین افتاده‌اند.

  8. 8

    پس آیا پس از اینکه عذاب به آنها رسید حتی یک نفر از آنها را باقی می‌بینی؟!

  9. 9

    و فرعون و امت‌های پیش از او، و شهرهایی که با زیر و رو شدن، عذاب شدند، یعنی قوم لوط، خطاهایی از شرک و گناهان مرتکب شدند.

  10. 10

    و تمامی آنها از فرمان رسول‌شان که به‌سوی آنها فرستاده شد سرپیچی نمودند و او را تکذیب کردند، و الله آنها را به گرفتنی افزون بر آنچه نابودی‌شان با آن کامل می‌شود فرو گرفت.

تفسیر آیات 11 تا 20
  1. 11

    به‌راستی‌که ما وقتی آب از حد خود در ارتفاع فراتر رفت کسانی را که شما از پشت آنها هستید در کشتی جاری‌ای که نوح علیه السلام آن را به فرمان ما ساخت سوار کردیم، پس شما سوار آن بودید.

  2. 12

    تا این کشتی و قصه‌اش را اندرزی قرار دهیم که بر نابودی کافران، و نجات‌یافتن مؤمنان به آن استدلال می‌شود، و گوش‌هایی که آنچه را می‌شنوند حفظ می‌کنند آن را نگاه دارند.

  3. 13

    پس آن‌گاه که فرشتۀ مأمور دمیدن در صور یک بار (یعنی برای بار دوم) بدمد.

  4. 14

    و زمین و کوه‌ها بالا برده شوند، آن‌گاه یکباره و به شدت کوبیده شوند و اجزای زمین و اجزای کوه‌هایش از هم پاشیده شود.

  5. 15

    روزی‌که تمام این موارد رخ می‌دهد قیامت برپا می‌گردد.

  6. 16

    و در آن روز آسمان برای نزول فرشتگان از آن می‌شکافد، و بعد از اینکه محکم و منسجم بود در آن روز سست و ضعیف می‌شود.

  7. 17

    و فرشتگان در اطراف و کناره‌های آسمان هستند، و در آن روز بزرگ هشت فرشتۀ مقرب، عرش پروردگارت را برمی‌دارند.

  8. 18

    - ای مردم- در آن روز بر الله عرضه می‌شوید، از شما هیچ امر پنهانی، هرچه که باشد، بر الله پوشیده نمی‌ماند، بلکه الله از آن آگاه و مطلع است.

  9. 19

    اما هرکس نامۀ اعمالش به دست راست او داده شود از شادی و سرور می‌گوید: نامۀ اعمالم را بگیرید و بخوانید.

  10. 20

    به‌راستی‌که من در دنیا دانستم و یقین کردم که برانگیخته می‌شوم، و به جزایم می‌رسم.

تفسیر آیات 21 تا 30
  1. 21

    پس او به‌سبب نعمت‌های جاویدانی که می‌بیند در زندگی خوشی قرار دارد.

  2. 22

    در بهشتی که مکان و جایگاه والایی دارد.

  3. 23

    میوه‌هایش برای کسی‌که آنها را می‌خورد نزدیک و قابل دسترس است.

  4. 24

    برای گرامی‌ داشتن آنها گفته می‌شود: به‌سبب اعمال صالحی که در روزهای گذشته در دنیا از پیش فرستاده‌اید بدون هیچ آزاری در خوردن و نوشیدن بخورید و بنوشید.

  5. 25

    و اما کسی‌که نامۀ اعمالش به دست چپ او داده شود، از پشیمانی زیاد می‌گوید: کاش نامۀ اعمالم را به‌سبب اعمال بدی که در آن است و مستوجب عذابم هستند دریافت نکرده بودم.

  6. 26

    و ای کاش نمی‌دانستم که چه حسابی دارم.

  7. 27

    ای کاش پس از مرگم هرگز برانگیخته نمی‌شدم.

  8. 28

    مالم ذره‌ای از عذاب الله از من دفع نکرد.

  9. 29

    حجت و توان و مقامی که بر آن تکیه می‌کردم از دستم رفت.

  10. 30

    و گفته می‌شود: - ای فرشتگان- او را بگیرید و دستش را به گردنش ببندید.

تفسیر آیات 31 تا 40
  1. 31

    سپس او را در جهنم افکنید تا از حرارتش رنج بَرَد.

  2. 32

    سپس او را در زنجیری که طولش هفتاد ذراع است درآورید.

  3. 33

    زیرا او به الله عظیم ایمان نمی‌آورد.

  4. 34

    و دیگران را بر اِطعام مسکین تشویق نمی‌کرد.

  5. 35

    پس در روز قیامت خویشاوندی ندارد که عذاب را از او دفع کند.

  6. 36

    و خوارکی ندارد که از آن تغذیه کند جز عصارۀ بدن‌های جهنمیان.

  7. 37

    این خوراک را نمی‌خورند مگر گناهکاران و نافرمانان.

  8. 38

    الله به آنچه که می‌بینید سوگند یاد فرمود.

  9. 39

    و به آنچه که نمی‌بینید سوگند یاد فرمود.

  10. 40

    که قرآن به‌طور قطع کلام الله است، و رسول گرامی‌اش آن را بر مردم می‌خواند.

تفسیر آیات 41 تا 50
  1. 41

    و سخن شاعری نیست؛ زیرا به نظم شعر نیست، چه کم ایمان می‌آورید.

  2. 42

    و سخن کاهنی نیست، زیرا سخن کاهنان در مغایرت با این قرآن است، چه کم پند می‌پذیرید.

  3. 43

    بلکه نازل‌شده‌ای از جانب پروردگار تمام مخلوقات است.

  4. 44

    و اگر محمد صلی الله علیه وسلم برخی گفته‌هایی که ما آنها را نقل نکرده‌ایم به ما نسبت داده بود.

  5. 45

    به‌طور قطع از او انتقام می‌گرفتیم و او را به قوت و قدرتی از جانب خویش فرو می‌گرفتیم.

  6. 46

    سپس به‌طور قطع رگ متصل به قلبش را می‌بریدیم.

  7. 47

    آن‌گاه هیچ‌یک از شما او را در برابر ما محافظت نمی‌کرد، پس بعید است که به خاطر شما به دروغ بر ما سخن نسبت داده باشد.

  8. 48

    و همانا قرآن به‌طور قطع، اندرزی است برای کسانی‌که با اجرای اوامر و اجتناب از نواهی پروردگارشان از او تعالی می‌ترسند.

  9. 49

    و همانا ما به‌طور قطع می‌دانیم که برخی از میان شما این قرآن را تکذیب می‌کنند.

  10. 50

    و تکذیب قرآن به‌طور قطع پشیمانی بزرگی در روز قیامت در پی دارد.

تفسیر آیات 51 تا 52
  1. 51

    و قرآن مسلّماً همان حقیقت و امری یقینی است که بدون هیچ شک و تردیدی از جانب الله نازل شده است.

  2. 52

    پس - ای رسول- پروردگارت را از آنچه که سزاوارش نیست منزه بدان، و نام پروردگار بزرگت را یاد کن.

پرسش‌های رایج درباره سوره حاقه

سوره حاقه چند آیه دارد؟

سوره حاقه 52 آیه دارد.

حاقه به چه معناست؟

حاقه به معنای «رویداد حتمی» است.

سوره حاقه مکی است یا مدنی؟

سوره حاقه سوره‌ای مکی است که در مکه نازل شد. این سوره در ترتیب نزول، 78مین سوره است.

سوره حاقه در کدام جزء قرآن است؟

سوره حاقه در جزء 29 است.

سوره حاقه چندمین سوره قرآن است؟

سوره حاقه 69مین سوره قرآن است و پس از سوره قلم و پیش از سوره معارج قرار دارد.

آیا می‌توانم تلاوت سوره حاقه را اینجا بشنوم؟

بله. پخش‌کننده زیر آیات، سوره حاقه را با صدای 9 قاری مشهور دارد؛ هنگام پخش، آیه‌ای که تلاوت می‌شود در فهرست آیات مشخص می‌شود.

اپلیکیشن سوره یس

یس و تمام قرآن را با ترجمه به 11 زبان بخوانید، تلاوت آیه به آیه را با صدای 9 قاری بشنوید و نشانه‌هایتان را در گوشی خود نگه دارید.