سوره یس

سوره 67 از 114 · جزء 29

سوره ملک

30 آیه · مکی · ترتیب نزول: 77مین

آیات تلاوت درباره سوره تفسیر پرسش‌ها

سورهٔ ملک که در مکه نازل شده و 30 آیه دارد، یادآوری می‌کند فرمانروایی همهٔ هستی در دست خداست و زندگی و مرگ برای آزمون آفریده شده‌اند و انسان را به اندیشیدن در نظم بی‌نقص جهان دعوت می‌کند.

سوره ملک به عربی با ترجمه فارسی

نمایش

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

به نام الله بخشندۀ مهربان

  1. 1

    تَبَٰرَكَ ٱلَّذِي بِيَدِهِ ٱلۡمُلۡكُ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٌ ﴿١﴾

    پربرکت [و بزرگوار] است کسی‌ که فرمانرواییِ جهانِ هستی به دست اوست، و او بر همه چیز تواناست.

  2. 2

    ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلۡمَوۡتَ وَٱلۡحَيَوٰةَ لِيَبۡلُوَكُمۡ أَيُّكُمۡ أَحۡسَنُ عَمَلٗاۚ وَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡغَفُورُ ﴿٢﴾

    [همان] ذاتی که مرگ و زندگی را آفرید، تا شما را بیازماید که کدام یک از شما نیکوکار‌تر است؛ و او پیروزمندِ بخشنده است.

  3. 3

    ٱلَّذِي خَلَقَ سَبۡعَ سَمَٰوَٰتٖ طِبَاقٗاۖ مَّا تَرَىٰ فِي خَلۡقِ ٱلرَّحۡمَٰنِ مِن تَفَٰوُتٖۖ فَٱرۡجِعِ ٱلۡبَصَرَ هَلۡ تَرَىٰ مِن فُطُورٖ ﴿٣﴾

    آن ذاتی که هفت آسمان را بر فرازِ یکدیگر آفرید. در آفرینشِ [الله] رحمان هیچ بی‌نظمی و خللی نمی‌بینی. بار دیگر نگاه کن؛ آیا هیچ شکاف [و نقصی] می‌بینی؟

  4. 4

    ثُمَّ ٱرۡجِعِ ٱلۡبَصَرَ كَرَّتَيۡنِ يَنقَلِبۡ إِلَيۡكَ ٱلۡبَصَرُ خَاسِئٗا وَهُوَ حَسِيرٞ ﴿٤﴾

    بار دیگر [به عالم هستی] نگاه کن؛ [خلل و نقصی نخواهی دید و] چشمت در حالی ‌که خسته و ناتوان است به سوی تو بازمی‌گردد.

  5. 5

    وَلَقَدۡ زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنۡيَا بِمَصَٰبِيحَ وَجَعَلۡنَٰهَا رُجُومٗا لِّلشَّيَٰطِينِۖ وَأَعۡتَدۡنَا لَهُمۡ عَذَابَ ٱلسَّعِيرِ ﴿٥﴾

    و به راستی ما آسمان دنیا را با ستارگان درخشان آراستیم و آنها را برای راندن شیاطین قرار دادیم، و عذاب [آتش] سوزان را برایشان آماده ساختیم.

  6. 6

    وَلِلَّذِينَ كَفَرُواْ بِرَبِّهِمۡ عَذَابُ جَهَنَّمَۖ وَبِئۡسَ ٱلۡمَصِيرُ ﴿٦﴾

    و برای کسانی ‌که به پروردگار‌شان کافر شدند، عذاب جهنم است؛ و چه بد جایگاهی است!

  7. 7

    إِذَآ أُلۡقُواْ فِيهَا سَمِعُواْ لَهَا شَهِيقٗا وَهِيَ تَفُورُ ﴿٧﴾

    هنگامی ‌که در آن انداخته شوند، نعره‌ای [وحشتناک] از آن می‌شنوند، در حالی‌ که می‌جوشد.

  8. 8

    تَكَادُ تَمَيَّزُ مِنَ ٱلۡغَيۡظِۖ كُلَّمَآ أُلۡقِيَ فِيهَا فَوۡجٞ سَأَلَهُمۡ خَزَنَتُهَآ أَلَمۡ يَأۡتِكُمۡ نَذِيرٞ ﴿٨﴾

    از شدت خشم، نزدیک است [جهنم] پاره‌پاره شود. هر گاه گروهی در آن انداخته می‌شوند، نگهبانانش از آنان می‌پرسند: «آیا بیم‌دهنده‌ای به سراغتان نیامد؟»

  9. 9

    قَالُواْ بَلَىٰ قَدۡ جَآءَنَا نَذِيرٞ فَكَذَّبۡنَا وَقُلۡنَا مَا نَزَّلَ ٱللَّهُ مِن شَيۡءٍ إِنۡ أَنتُمۡ إِلَّا فِي ضَلَٰلٖ كَبِيرٖ ﴿٩﴾

    می‌گویند: «بله؛ بیم‌دهنده به سوی ما آمد، اما ما او را تکذیب کردیم و گفتیم: «هرگز الله چیزی نازل نکرده است. شما جز در گمراهی بزرگی نیستید».

  10. 10

    وَقَالُواْ لَوۡ كُنَّا نَسۡمَعُ أَوۡ نَعۡقِلُ مَا كُنَّا فِيٓ أَصۡحَٰبِ ٱلسَّعِيرِ ﴿١٠﴾

    و [باز] می‌گویند: «اگر ما می‌شنیدیم یا عقلمان را به کار می‌بردیم، در [زمرۀ] دوزخیان نبودیم».

  11. 11

    فَٱعۡتَرَفُواْ بِذَنۢبِهِمۡ فَسُحۡقٗا لِّأَصۡحَٰبِ ٱلسَّعِيرِ ﴿١١﴾

    اینجاست که به گناه خود اعتراف می‌کنند. پس دوری [از رحمت الله] بهرۀ دوزخیان باد!

  12. 12

    إِنَّ ٱلَّذِينَ يَخۡشَوۡنَ رَبَّهُم بِٱلۡغَيۡبِ لَهُم مَّغۡفِرَةٞ وَأَجۡرٞ كَبِيرٞ ﴿١٢﴾

    بی‌گمان، کسانی ‌که در نهان از پروردگار‌شان می‌ترسند، آمرزش و پاداش بزرگی دارند.

  13. 13

    وَأَسِرُّواْ قَوۡلَكُمۡ أَوِ ٱجۡهَرُواْ بِهِۦٓۖ إِنَّهُۥ عَلِيمُۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ ﴿١٣﴾

    [خواه] گفتار خود را پنهان دارید یا آن را آشکار سازید، [به هر حال،] او به آنچه در دل‌هاست آگاه است.

  14. 14

    أَلَا يَعۡلَمُ مَنۡ خَلَقَ وَهُوَ ٱللَّطِيفُ ٱلۡخَبِيرُ ﴿١٤﴾

    آیا کسی‌ که [همۀ موجودات را] آفریده است، [حالِ بندگان را] نمی‌داند؟ در حالی ‌که او باریک‌بین و آگاه است.

  15. 15

    هُوَ ٱلَّذِي جَعَلَ لَكُمُ ٱلۡأَرۡضَ ذَلُولٗا فَٱمۡشُواْ فِي مَنَاكِبِهَا وَكُلُواْ مِن رِّزۡقِهِۦۖ وَإِلَيۡهِ ٱلنُّشُورُ ﴿١٥﴾

    او ذاتی است که زمین را برای شما رام [و هموار] گردانید، پس در گوشه و کنارِ آن راه بروید و از روزیِ او بخورید؛ و بازگشت [همه] به سوی اوست.

  16. 16

    ءَأَمِنتُم مَّن فِي ٱلسَّمَآءِ أَن يَخۡسِفَ بِكُمُ ٱلۡأَرۡضَ فَإِذَا هِيَ تَمُورُ ﴿١٦﴾

    آیا خود را از [عذاب] ذاتی که در آسمان است، در امان می‌دانید، که [فرمان دهد] زمین شما را فرو بَرد و ناگهان به لرزش درآید؟

  17. 17

    أَمۡ أَمِنتُم مَّن فِي ٱلسَّمَآءِ أَن يُرۡسِلَ عَلَيۡكُمۡ حَاصِبٗاۖ فَسَتَعۡلَمُونَ كَيۡفَ نَذِيرِ ﴿١٧﴾

    یا خود را از ذاتی ‌که در آسمان است در امان می‌دانید، که طوفان شن بر شما فرستد؟ آنگاه به زودی خواهید دانست که هشدار من چگونه است!

  18. 18

    وَلَقَدۡ كَذَّبَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ فَكَيۡفَ كَانَ نَكِيرِ ﴿١٨﴾

    همانا کسانی ‌که پیش از آنان بودند [نیز دعوت پیامبران را] تکذیب کردند؛ پس [بنگر که] عقوبت من چگونه بود!

  19. 19

    أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ إِلَى ٱلطَّيۡرِ فَوۡقَهُمۡ صَٰٓفَّٰتٖ وَيَقۡبِضۡنَۚ مَا يُمۡسِكُهُنَّ إِلَّا ٱلرَّحۡمَٰنُۚ إِنَّهُۥ بِكُلِّ شَيۡءِۭ بَصِيرٌ ﴿١٩﴾

    آیا به پرندگانی که بر فرازِ سرشان است نگاه نکردند که [گاهی] بال‌هایشان را می‌گشایند و [گاهی] فرومی‌بندند؟ جز [الله] رحمان [کسی] آنها را [بر فرازِ آسمان] نگاه نمی‌دارد؛ بی‌گمان او به همه چیز بیناست.

  20. 20

    أَمَّنۡ هَٰذَا ٱلَّذِي هُوَ جُندٞ لَّكُمۡ يَنصُرُكُم مِّن دُونِ ٱلرَّحۡمَٰنِۚ إِنِ ٱلۡكَٰفِرُونَ إِلَّا فِي غُرُورٍ ﴿٢٠﴾

    آیا این کسی که لشکر شماست، می‌تواند شما را در برابر الله یاری دهد؟ کافران جز در فریب [و غرور‌شان] نیستند.

  21. 21

    أَمَّنۡ هَٰذَا ٱلَّذِي يَرۡزُقُكُمۡ إِنۡ أَمۡسَكَ رِزۡقَهُۥۚ بَل لَّجُّواْ فِي عُتُوّٖ وَنُفُورٍ ﴿٢١﴾

    یا آن ذاتی که شما را روزی می‌دهد‌، اگر روزی‌اش را بازدارد، [چه کسی می‌تواند نیاز شما را تأمین کند؟] ولی آنها در سرکشی و فرار از حقیقت، لجاجت می‌ورزند.

  22. 22

    أَفَمَن يَمۡشِي مُكِبًّا عَلَىٰ وَجۡهِهِۦٓ أَهۡدَىٰٓ أَمَّن يَمۡشِي سَوِيًّا عَلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ ﴿٢٢﴾

    آیا کسی ‌که به رو افتاده [و نگونسار] حرکت می‌کند، به هدایت نزدیک‌تر است، یا کسی ‌که راست و استوار بر راهِ راست گام برمی‌دارد؟

  23. 23

    قُلۡ هُوَ ٱلَّذِيٓ أَنشَأَكُمۡ وَجَعَلَ لَكُمُ ٱلسَّمۡعَ وَٱلۡأَبۡصَٰرَ وَٱلۡأَفۡـِٔدَةَۚ قَلِيلٗا مَّا تَشۡكُرُونَ ﴿٢٣﴾

    بگو: «او ذاتی است که شما را آفرید و گوش و چشمان و دل برایتان قرار داد؛ [اما شما] اندکی سپاسگزاری می‌کنید».

  24. 24

    قُلۡ هُوَ ٱلَّذِي ذَرَأَكُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَإِلَيۡهِ تُحۡشَرُونَ ﴿٢٤﴾

    بگو: «او ذاتی است که شما را در زمین پراکند، و به سوی او محشور می‌شوید».

  25. 25

    وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَٰذَا ٱلۡوَعۡدُ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ ﴿٢٥﴾

    و می‌گویند: «اگر راست می‌گویید، این وعده [قیامت] چه زمانی است؟»

  26. 26

    قُلۡ إِنَّمَا ٱلۡعِلۡمُ عِندَ ٱللَّهِ وَإِنَّمَآ أَنَا۠ نَذِيرٞ مُّبِينٞ ﴿٢٦﴾

    بگو: «علم [قیامت] تنها نزد الله است و من فقط بیم‌دهنده‌ای آشکارم».

  27. 27

    فَلَمَّا رَأَوۡهُ زُلۡفَةٗ سِيٓـَٔتۡ وُجُوهُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ وَقِيلَ هَٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تَدَّعُونَ ﴿٢٧﴾

    هنگامی که آن [وعده و عذاب الهی] را از نزدیک ببینند، چهرۀ کسانی‌ که کافر شدند، سیاه و اندوهگین می‌گردد و [به آنان] گفته می‌شود: «این همان چیزی است که درخواست می‌کردید».

  28. 28

    قُلۡ أَرَءَيۡتُمۡ إِنۡ أَهۡلَكَنِيَ ٱللَّهُ وَمَن مَّعِيَ أَوۡ رَحِمَنَا فَمَن يُجِيرُ ٱلۡكَٰفِرِينَ مِنۡ عَذَابٍ أَلِيمٖ ﴿٢٨﴾

    [ای پیامبر،] بگو: «به من خبر دهید، اگر الله مرا و کسانی را‌ که با من هستند، نابود کند یا بر ما رحمت آورد، کیست که کافران را از عذاب دردناک پناه ‌دهد؟»

  29. 29

    قُلۡ هُوَ ٱلرَّحۡمَٰنُ ءَامَنَّا بِهِۦ وَعَلَيۡهِ تَوَكَّلۡنَاۖ فَسَتَعۡلَمُونَ مَنۡ هُوَ فِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٖ ﴿٢٩﴾

    بگو: «او [الله] رحمان است؛ به او ایمان آورده‌ایم و بر او توکل کرده‌ایم؛ [ای کافران،] به زودی خواهید دانست که چه کسی در گمراهیِ آشکار است».

  30. 30

    قُلۡ أَرَءَيۡتُمۡ إِنۡ أَصۡبَحَ مَآؤُكُمۡ غَوۡرٗا فَمَن يَأۡتِيكُم بِمَآءٖ مَّعِينِۭ ﴿٣٠﴾

    [ای پیامبر،] بگو: «به من خبر دهید اگر آب [آشامیدنیِ] شما [در زمین] فرو رود، چه کسی می‌تواند آب روان [و گوارا] برایتان بیاورد؟»

شنیدن تلاوت سوره ملک

اطلاعات کوتاه

سوره:
67 از 114
معنای نام:
فرمانروایی
شمار آیات:
30
محل نزول:
مکه
ترتیب نزول:
77
جزء:
29

درباره سوره ملک

نام سوره از واژهٔ «ملک» در آیهٔ نخست گرفته شده است. در آیه، والایی خدایی بیان می‌شود که فرمانروایی در دست اوست و بر همه چیز تواناست. به سبب واژهٔ نخست، «تبارک» نیز نامیده می‌شود. در منابع حدیث آمده که با وصف‌های «مانعه» (بازدارنده) و «منجیه» (نجات‌بخش) نیز یاد می‌شود که به حفاظت از خواننده اشاره دارد.

در مکه نازل شده و 30 آیه دارد. در ترتیب مصحف، سورهٔ 67 و بنا بر ترتیب رایج نزول، سورهٔ 77 است. جزء 29 قرآن با این سوره آغاز می‌شود؛ این جزء میان مردم به «جزء تبارک» شناخته می‌شود.

از سوره‌هایی است که خواندنشان شب پیش از خواب توصیه می‌شود و مسلمانان بسیار آن را حفظ می‌کنند.

زمان نزول سوره ملک

سوره در دورهٔ مکه و سال‌هایی نازل شد که مشرکان رستاخیز و روز حساب را انکار می‌کردند، به بت‌هایشان اعتماد داشتند و دعوت به توحید را مسخره می‌کردند.

در منابع، رویداد مشخصی دربارهٔ نزول سوره نقل نشده است. آیات در برابر غفلت منکران از معنای زندگی و آخرت، آسمان‌ها، زمین، پرندگان، آب و حواس خود انسان را دلیل قرار می‌دهند. در این فضا که مشرکان در انتظار نابودی پیامبر (ص) و مؤمنان بودند، سوره با یادآوری اینکه حفاظت و روزی تنها از خداست، به مؤمنان اطمینان می‌دهد.

موضوعات سوره ملک

سوره با بیان والایی خدایی آغاز می‌شود که فرمانروایی در دست اوست و مرگ و زندگی را آفریده تا بیازماید کدام‌یک از شما نیکوکارتر است. بیان می‌شود هفت آسمان بی‌نقص آفریده شده‌اند و انسان هرچند بار بنگرد شکافی نمی‌یابد و آسمان نزدیک با چراغ‌ها آراسته شده است.

استقبال جهنم از افکنده‌شدگان و پرسش نگهبانان «آیا هشداردهنده‌ای برایتان نیامد؟» ترسیم می‌شود؛ منکران با گفتن «اگر گوش داده یا عقل خود را به کار گرفته بودیم» به پشیمانی اعتراف می‌کنند. به کسانی که در نهان از پروردگار می‌ترسند، آمرزش و پاداش بزرگ بشارت داده می‌شود. یادآوری می‌شود خدا هر پنهان و آشکاری را می‌داند و زمین را برای انسان‌ها رام کرده است.

اعلام می‌شود رحمان پرندگان بال‌زنان را در هوا نگه می‌دارد. تأکید می‌شود با آنکه به انسان گوش و چشم و دل داده شده، چه اندک سپاسگزاری می‌شود. سوره با پرسش «اگر آب شما به ژرفای زمین فرو رود، چه کسی آب روان برایتان می‌آورد؟» پایان می‌یابد.

فضیلت سوره ملک

بنا بر حدیث نقل‌شده از ابوهریره که ترمذی، ابوداوود، ابن ماجه و احمد بن حنبل روایت کرده‌اند، پیامبر (ص) خبر داده‌اند سوره‌ای سی‌آیه‌ای در قرآن برای خواننده‌اش شفاعت می‌کند تا آمرزیده شود و آن سوره «تبارک الذی بیده الملک» است. ترمذی این حدیث را حسن پذیرفته است.

در ترمذی روایت شده پیامبر (ص) پیش از خواب سوره‌های سجده و ملک را می‌خواندند. دربارهٔ صحت این روایت ارزیابی‌های متفاوتی وجود دارد؛ برخی علمای حدیث آن را پذیرفته‌اند و برخی به ضعف سند و مشکل شنیدن مستقیم توجه داده‌اند. دربارهٔ روایت دیگری که ترمذی از ابن عباس نقل کرده و می‌گوید این سوره خواننده را از عذاب قبر حفظ می‌کند، گفته شده در سند ضعف وجود دارد.

توضیحات این سوره برای اپلیکیشن Yasin Suresi نوشته شده است.

تفسیر سوره ملک

توضیح کوتاه همه آیات سوره ملک، از ترجمه فارسی «المختصر فی تفسیر القرآن الکریم».

تفسیر آیات 1 تا 10
  1. 1

    بزرگ و فراوان است خیر الله که فرمانروایی فقط به دست او است، و او تعالی بر هر چیزی توانا است، و هیچ‌چیز او را ناتوان نمی‌سازد.

  2. 2

    - ای مردم- همان ذاتی‌که مرگ و زندگی را آفرید تا شما را بیازماید که کدام‌یک از شما نیکوکارتر هستید، و او ذات شکست‌ ناپذیری است که هیچ‌کس بر او چیره نمی‌شود، و نسبت به گناهان کسانی از بندگانش که توبه کنند بسیار آمرزنده است.

  3. 3

    همان ذاتی‌که هفت آسمان را لایه لایه آفرید، بدون اینکه میان دو آسمان تماسی وجود داشته باشد. - ای نظاره‌گر- در آنچه الله آفریده است هیچ تفاوت یا ناسازگاری‌ای نمی‌بینی. دوباره بنگر آیا هیچ‌گونه شکاف و رخنه‌ای می‌بینی؟! هرگز چنین چیزی نخواهی دید، و آن را فقط آفرینشی محکم و استوار می‌بینی.

  4. 4

    باز پیاپی بنگر نگاهت خوار و زبون بدون اینکه عیب یا خللی در آفرینش آسمان ببیند به‌سوی خودت بازمی‌گردد، در‌حالی‌که خسته و ناتوان از نگاه‌ کردن است.

  5. 5

    و به تحقیق که نزدیک‌ترین آسمان به زمین را با ستارگانی درخشان آراسته‌ایم، و آن ستارگان را شهاب‌هایی قرار دادیم که شیاطینی که دزدکی گوش می‌دهند با آنها رانده می‌شوند و آن شهاب‌ها آنان را می‌سوزانند، و در آخرت آتشی سوزان برای‌شان آماده کرده‌ایم.

  6. 6

    و برای کسانی‌که به پروردگارشان کفر ورزیده‌اند در روز قیامت عذاب آتشی شعله‌ور است، و چه بد بازگشتگاهی است که به‌سوی آن بازمی‌گردند.

  7. 7

    هنگامی که به جهنم افكنده می شوند، صدای تند و ناهنجار جهنم را در حالی مى شنوند که همانند دیگ مى جوشد.

  8. 8

    نزدیک است که از شدت خشمش بر کسانی‌که وارد آن می‌شوند از هم شکافته و پاره پاره شود. هرگاه برخی ساکنان کافرش یکباره در آن افکنده شوند فرشتگان گماشته‌شدۀ به جهنم از روی توبیخ از آنها می‌پرسند: آیا در دنیا رسولی که شما را از عذاب الله می‌ترساند نزدتان نیامد؟!

  9. 9

    و کافران می‌گویند: چرا، در حقیقت رسولی که ما را از عذاب الله می‌ترساند نزدمان آمد اما او را تکذیب کردیم، و به او گفتیم: الله وحیی نازل نکرده است، - ای رسولان- جز در گمراهی بزرگی از حق نیستید.

  10. 10

    و کافران می‌گویند: اگر ما آن‌گونه که فایده‌ای حاصل شود گوش می‌کردیم یا مانند عقل کسی‌که حق را از باطل می‌شناسد عقل‌مان را به‌کار می‌بردیم از زمره دوزخیان نبودیم، بلکه به رسولان ایمان می‌داشتیم و آنچه را آوردند تصدیق می‌کردیم و از بهشتیان می‌بودیم.

تفسیر آیات 11 تا 20
  1. 11

    پس به کفر و تکذیب علیه خودشان اقرار می‌کنند و سزاوار جهنم می‌گردند، و نابود باد ساکنان جهنم.

  2. 12

    کسانی‌که در خلوت‌های‌شان از الله می‌ترسند، برای آنها آمرزشی برای گناهانشان، و پاداشی بزرگ یعنی بهشت است.

  3. 13

    و - ای مردم- اگر سخن‌تان را پنهان کنید یا آشکار گردانید، الله آن را می‌داند؛ زیرا او سبحانه از آنچه در دل‌های بندگانش است آگاه است، و ذره‌ای از آن بر او پوشیده نمی‌ماند.

  4. 14

    آیا ذاتی‌که تمام مخلوقات را آفریده است راز و آنچه را که از راز نهان‌تر است نمی‌داند؟! حال آن‌که او تعالی نسبت به بندگانش مهربان، و نسبت به امورشان بسیار دانا است، و ذره‌ای از آن بر او تعالی پوشیده نمی‌ماند.

  5. 15

    او همان ذاتی است که زمین را سهل و نرم برای سکونت برای‌تان قرار داد، پس در گوشه و کناره‌هایش بگردید، و از روزی‌ای که در آن برای‌تان آماده کرده است بخورید، و رستاخیز شما برای حسابرسی و جزا فقط به‌سوی او است.

  6. 16

    آیا از الله که در آسمان است ایمن شده‌اید که زمین را از زیر پاهای‌تان بشکافد همان‌گونه که از زیر پای قارون پس از اینکه سهل و رام برای سکونت بود شکافت، و به‌ناگاه پس از آرام‌بودنش شما را بلرزاند؟!

  7. 17

    آیا از الله که در آسمان است ایمن شده‌اید که سنگ‌هایی از آسمان بر شما فرو فرستد مانند سنگ‌هایی که بر قوم لوط فرو فرستاد؟! پس وقتی عذابم را مشاهده می‌کنید اِنذارِ من برای خودتان را خواهید دانست، اما پس از مشاهدۀ عذاب از این امر هرگز سودی نخواهید برد.

  8. 18

    و به تحقیق امت‌هایی که پیش از این مشرکان گذشتند تکذیب کردند، آن‌گاه چون بر کفر و تکذیب‌شان پافشاری کردند عذاب الله بر آنها نازل شد، پس خشم من بر آنها چگونه بود؟! به تحقیق که خشمی سخت بود.

  9. 19

    آیا این تکذیب‌ کنندگان پرندگان را بر فرازشان ندیده‌اند که در کنار یکدیگر صف بسته‌اند، جز الله کسی آنها را نگاه نمی‌دارد تا بر زمین فرو نیفتند. به‌راستی‌که او تعالی بر هر چیزی بینا است، و هیچ‌چیز بر او پوشیده نمی‌ماند.

  10. 20

    - ای کافران- اگر الله بخواهد شما را عذاب کند هیچ لشکری نخواهید داشت که شما را در برابر عذاب الله محافظت کند. کافران جز فریب‌ خوردگان نیستند، که شیطان آنها را فریفت و آنها نیز فریبش را خوردند.

تفسیر آیات 21 تا 30
  1. 21

    و اگر الله رزق و روزی خویش را از اینکه به شما برسد از شما بازدارد، هیچ‌کس نیست که به شما روزی دهد، بلکه حاصل این است که کافران در سرسختی و تکبر، و امتناع از حق ادامه می‌دهند.

  2. 22

    پس آیا کسی‌که افتاده بر چهر‌ه‌اش راه می‌رود، و غرق خودش است - یعنی مشرک- هدایت‌یافته‌تر است، یا مؤمن که مستقیم بر راه راست گام برمی‌دارد.

  3. 23

    - ای رسول- به این مشرکان تکذیب‌کننده بگو: الله همان ذاتی است که شما را آفرید، و گوش‌هایی که با آنها می‌شنوید، و چشمانی که با آنها می‌بینید، و قلب‌هایی که با آنها می‌اندیشید برای‌تان قرار داد، چه کم در قبال نعمت‌هایی که بر شما ارزانی داشته است از او سپاسگزاری می‌کنید.

  4. 24

    - ای رسول- به این مشرکان تکذیب‌کننده بگو: الله همان ذاتی است که شما را در زمین پراکنده و منتشر ساخت، نه بت‌های‌تان که هیچ‌چیز را نمی‌آفرینند. و در روز قیامت برای حسابرسی و جزا فقط به‌سوی الله گرد آورده می‌شوید، نه به‌سوی بت‌هایتان، پس از او بترسید و او را به یگانگی عبادت کنید.

  5. 25

    و تکذیب ‌کنندگان رستاخیز برای بعید شمردن آن می‌گویند: - ای محمد- این وعده‌ای که تو و اصحابت به ما می‌دهید چه زمانی است اگر در این ادعا که وعدۀ مذکور آمدنی است راستگو هستید؟!

  6. 26

    - ای رسول- بگو: علم قیامت فقط نزد الله است، جز او کسی نمی‌داند چه زمانی واقع می‌شود، و من فقط اِنذاردهنده‌ای آشکار برای شما هستم.

  7. 27

    پس آن‌گاه که این وعده آنها را فراگیرد و عذاب را نزدیک خویش ببینند، که این امر در روز قیامت رخ می‌دهد چهرۀ کسانی‌که کفر ورزیده‌اند تغییر می‌کند و سیاه می‌شود، و به آنها گفته می‌شود: این همان چیزی است که آن را در دنیا طلب می‌کردید و به شتاب می‌خواستید.

  8. 28

    -ای پیامبر- از روی انزجار به مشرکان تکذیب کننده بگو: به من خبر دهید، اگر الله متعال من و مؤمنان همراه من را بميراند یا مورد رحمتش قرار دهد و اجل ما را به تأخیر اندازد، چه کسی کافران را از عذاب دردناک نجات می دهد؟! هیچ کس نمى تواند آنان را از این عذاب نجات دهد.

  9. 29

    - ای رسول- به این مشرکان بگو: او است ذات رحمان که شما را به عبادت خویش به تنهایی و وحدانیت فرامی‌خواند. به او ایمان آوردیم، و در کارهایمان فقط بر او توکل کردیم، و- بدون تردید- به زودی کسی را که در گمراهی آشکار است از کسی‌که بر راه راست قرار دارد بازخواهید شناخت.

  10. 30

    - ای رسول- به این مشرکان بگو: به من خبر دهید اگر آب آشامیدنی شما در زمین فرو رود که نتوانید به آن دست یابید، چه کسی آبی بسیار و روان برای‌تان می‌آورد؟! هیچ‌کس جز الله.

پرسش‌های رایج درباره سوره ملک

سوره ملک چند آیه دارد؟

سوره ملک 30 آیه دارد.

ملک به چه معناست؟

ملک به معنای «فرمانروایی» است.

سوره ملک مکی است یا مدنی؟

سوره ملک سوره‌ای مکی است که در مکه نازل شد. این سوره در ترتیب نزول، 77مین سوره است.

سوره ملک در کدام جزء قرآن است؟

سوره ملک در جزء 29 است.

سوره ملک چندمین سوره قرآن است؟

سوره ملک 67مین سوره قرآن است و پس از سوره تحریم و پیش از سوره قلم قرار دارد.

آیا می‌توانم تلاوت سوره ملک را اینجا بشنوم؟

بله. پخش‌کننده زیر آیات، سوره ملک را با صدای 9 قاری مشهور دارد؛ هنگام پخش، آیه‌ای که تلاوت می‌شود در فهرست آیات مشخص می‌شود.

اپلیکیشن سوره یس

یس و تمام قرآن را با ترجمه به 11 زبان بخوانید، تلاوت آیه به آیه را با صدای 9 قاری بشنوید و نشانه‌هایتان را در گوشی خود نگه دارید.