سوره یس

سوره 56 از 114 · جزء 27

سوره واقعه

96 آیه · مکی · ترتیب نزول: 46مین

آیات تلاوت درباره سوره تفسیر پرسش‌ها

سورهٔ واقعه در مکه نازل شده و 96 آیه دارد. وقوع قطعی قیامت، تقسیم شدن انسان‌ها در آن روز به سه گروه و دلایل نشان‌دهندهٔ قدرت خدا را بیان می‌کند.

سوره واقعه به عربی با ترجمه فارسی

نمایش

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

به نام الله بخشندۀ مهربان

  1. 1

    إِذَا وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ ﴿١﴾

    هنگامی که واقعۀ [قیامت] رخ دهد،

  2. 2

    لَيۡسَ لِوَقۡعَتِهَا كَاذِبَةٌ ﴿٢﴾

    [خواهید دید كه‌] در وقوع آن دروغى نیست؛

  3. 3

    خَافِضَةٞ رَّافِعَةٌ ﴿٣﴾

    [گروهى را] خوار مى‌كند [و گروهى را] رفعتِ مقام مى‌بخشد.

  4. 4

    إِذَا رُجَّتِ ٱلۡأَرۡضُ رَجّٗا ﴿٤﴾

    آنگاه كه زمین به سختى لرزانده شود

  5. 5

    وَبُسَّتِ ٱلۡجِبَالُ بَسّٗا ﴿٥﴾

    و کوه‌ها به شدت متلاشى شوند

  6. 6

    فَكَانَتۡ هَبَآءٗ مُّنۢبَثّٗا ﴿٦﴾

    و [به صورت] غبارى پراكنده درآیند

  7. 7

    وَكُنتُمۡ أَزۡوَٰجٗا ثَلَٰثَةٗ ﴿٧﴾

    و شما به سه گروه تقسیم شوید:

  8. 8

    فَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ ﴿٨﴾

    [گروه نخست:] سعادتمندان [هستند]؛ چه سعادتمندانی [و چه نیکو جایگاهی]!

  9. 9

    وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ ﴿٩﴾

    و [گروه دیگر:] تیره‌بختان [هستند]؛ چه تیره‌بختانی [و چه بد جایگاهی]!

  10. 10

    وَٱلسَّٰبِقُونَ ٱلسَّٰبِقُونَ ﴿١٠﴾

    و [سومین گروه:] پیشگامان که [در نیکی‌ها] سبقت گرفتند.

  11. 11

    أُوْلَٰٓئِكَ ٱلۡمُقَرَّبُونَ ﴿١١﴾

    آنان مقرّبان [درگاه الهی] هستند.

  12. 12

    فِي جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ ﴿١٢﴾

    در باغ‌های پرنعمت [بهشت جای دارند].

  13. 13

    ثُلَّةٞ مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ ﴿١٣﴾

    گروه بسیاری از آنان، از پیشینیان هستند [خواه از امت اسلام یا از امت‌های گذشته]؛

  14. 14

    وَقَلِيلٞ مِّنَ ٱلۡأٓخِرِينَ ﴿١٤﴾

    و اندکی از آیندگان [و متأخران] هستند.

  15. 15

    عَلَىٰ سُرُرٖ مَّوۡضُونَةٖ ﴿١٥﴾

    كه بر تخت‌های گوهرنشان،

  16. 16

    مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيۡهَا مُتَقَٰبِلِينَ ﴿١٦﴾

    روبروى هم تكیه زده‌اند.

  17. 17

    يَطُوفُ عَلَيۡهِمۡ وِلۡدَٰنٞ مُّخَلَّدُونَ ﴿١٧﴾

    نوجوانانى جاودان [با طراوت،] همواره گردِ آنان [به خدمت] مى‌گردند.

  18. 18

    بِأَكۡوَابٖ وَأَبَارِيقَ وَكَأۡسٖ مِّن مَّعِينٖ ﴿١٨﴾

    با جام‌ها و کوزه‌ها و پیاله‌هایی از شراب جارى؛

  19. 19

    لَّا يُصَدَّعُونَ عَنۡهَا وَلَا يُنزِفُونَ ﴿١٩﴾

    [شرابی] كه از نوشیدنش سردرد نمی‌گیرند و دستخوشِ مستى نمی‌شوند.

  20. 20

    وَفَٰكِهَةٖ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ ﴿٢٠﴾

    و از هر ميوه‌اى كه برگزينند؛

  21. 21

    وَلَحۡمِ طَيۡرٖ مِّمَّا يَشۡتَهُونَ ﴿٢١﴾

    و از گوشت هر پرنده‌اى كه دلشان بخواهد؛

  22. 22

    وَحُورٌ عِينٞ ﴿٢٢﴾

    و [همسرانی از] حور العین؛

  23. 23

    كَأَمۡثَٰلِ ٱللُّؤۡلُوِٕ ٱلۡمَكۡنُونِ ﴿٢٣﴾

    همچون مروارید پنهان در صدف؛

  24. 24

    جَزَآءَۢ بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ ﴿٢٤﴾

    [اینها همه،] پاداش اعمالشان است.

  25. 25

    لَا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوٗا وَلَا تَأۡثِيمًا ﴿٢٥﴾

    در آنجا [سخن] یاوه و گناه‌آلودی نخواهند شنید؛

  26. 26

    إِلَّا قِيلٗا سَلَٰمٗا سَلَٰمٗا ﴿٢٦﴾

    مگر سلام و درود [فرشتگان و بهشتیان].

  27. 27

    وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡيَمِينِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡيَمِينِ ﴿٢٧﴾

    و [اما] سعادتمندان؛ چه سعادتمندانی!

  28. 28

    فِي سِدۡرٖ مَّخۡضُودٖ ﴿٢٨﴾

    در کنار درختان بی‌خارِ سدر [هستند]؛

  29. 29

    وَطَلۡحٖ مَّنضُودٖ ﴿٢٩﴾

    و درختان موز با خوشه‌هاى برهم‌نشسته

  30. 30

    وَظِلّٖ مَّمۡدُودٖ ﴿٣٠﴾

    با سایه‌اى گسترده

  31. 31

    وَمَآءٖ مَّسۡكُوبٖ ﴿٣١﴾

    و آبِ همواره روان؛

  32. 32

    وَفَٰكِهَةٖ كَثِيرَةٖ ﴿٣٢﴾

    و میوه‌هاى فراوان

  33. 33

    لَّا مَقۡطُوعَةٖ وَلَا مَمۡنُوعَةٖ ﴿٣٣﴾

    كه نه تمام می‌شود و نه ممنوع می‌گردد،

  34. 34

    وَفُرُشٖ مَّرۡفُوعَةٍ ﴿٣٤﴾

    و بسترهای برافراشته [و ارزشمند]

  35. 35

    إِنَّآ أَنشَأۡنَٰهُنَّ إِنشَآءٗ ﴿٣٥﴾

    و همسرانى که با آفرینشى ویژه پدید آوردیم [که زیبایی و جوانیِ جاودان دارند]؛

  36. 36

    فَجَعَلۡنَٰهُنَّ أَبۡكَارًا ﴿٣٦﴾

    و آنان را همواره دوشیزه‌ قرار داده‌ایم

  37. 37

    عُرُبًا أَتۡرَابٗا ﴿٣٧﴾

    و شوهردوستانی هم‌سن‌وسال هستند.

  38. 38

    لِّأَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ ﴿٣٨﴾

    [همۀ این نعمت‌ها،] براى سعادتمندان است

  39. 39

    ثُلَّةٞ مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ ﴿٣٩﴾

    كه برخی از آنان از پیشینیان

  40. 40

    وَثُلَّةٞ مِّنَ ٱلۡأٓخِرِينَ ﴿٤٠﴾

    و برخی دیگر از متأخران هستند.

  41. 41

    وَأَصۡحَٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلشِّمَالِ ﴿٤١﴾

    و [اما] تیره‌بختان؛ چه تیره‌بختانی!

  42. 42

    فِي سَمُومٖ وَحَمِيمٖ ﴿٤٢﴾

    در میان باد سوزان و آب جوشان قرار دارند

  43. 43

    وَظِلّٖ مِّن يَحۡمُومٖ ﴿٤٣﴾

    و سایه‌هایى از دود سیاه

  44. 44

    لَّا بَارِدٖ وَلَا كَرِيمٍ ﴿٤٤﴾

    كه نه خنک است و نه خوش.

  45. 45

    إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَبۡلَ ذَٰلِكَ مُتۡرَفِينَ ﴿٤٥﴾

    آنان در دنیا ثروتمند و سرکش بودند

  46. 46

    وَكَانُواْ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلۡحِنثِ ٱلۡعَظِيمِ ﴿٤٦﴾

    و بر گناه بزرگِ [شرک] اصرار می‌ورزیدند؛

  47. 47

    وَكَانُواْ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ ﴿٤٧﴾

    و می‌گفتند: «آیا هنگامی که مردیم و خاک و استخوان شدیم، برانگیخته خواهیم شد؟

  48. 48

    أَوَءَابَآؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ ﴿٤٨﴾

    آیا نیاکان ما [نیز برانگیخته می‌شوند]؟»

  49. 49

    قُلۡ إِنَّ ٱلۡأَوَّلِينَ وَٱلۡأٓخِرِينَ ﴿٤٩﴾

    [ای پیامبر، به کافران] بگو: «بی‌تردید، گذشتگان و آیندگان،

  50. 50

    لَمَجۡمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَٰتِ يَوۡمٖ مَّعۡلُومٖ ﴿٥٠﴾

    همه در وعده‌گاهِ قیامت جمع خواهند شد».

  51. 51

    ثُمَّ إِنَّكُمۡ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلۡمُكَذِّبُونَ ﴿٥١﴾

    آنگاه شما، اى گمراهان تكذیب‌كننده،

  52. 52

    لَأٓكِلُونَ مِن شَجَرٖ مِّن زَقُّومٖ ﴿٥٢﴾

    قطعاً از [میوۀ] درخت زَقّوم خواهید خورد؛

  53. 53

    فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ ﴿٥٣﴾

    و شکم‌ها را از آن انباشته مى‌كنید؛

  54. 54

    فَشَٰرِبُونَ عَلَيۡهِ مِنَ ٱلۡحَمِيمِ ﴿٥٤﴾

    آنگاه روی آن، آب جوشان مى‌نوشید؛

  55. 55

    فَشَٰرِبُونَ شُرۡبَ ٱلۡهِيمِ ﴿٥٥﴾

    همچون شترانِ عطش‌زده.

  56. 56

    هَٰذَا نُزُلُهُمۡ يَوۡمَ ٱلدِّينِ ﴿٥٦﴾

    این پذیرایىِ آنان در روز جزاست.

  57. 57

    نَحۡنُ خَلَقۡنَٰكُمۡ فَلَوۡلَا تُصَدِّقُونَ ﴿٥٧﴾

    ماییم كه شما را [از هیچ] آفریده‌ایم؛ پس چرا [آفرینشِ دوباره را] باور ندارید؟

  58. 58

    أَفَرَءَيۡتُم مَّا تُمۡنُونَ ﴿٥٨﴾

    آیا به نطفه‌ای که [در رحِم همسرانتان] می‌ریزید، توجه كرده‌اید؟

  59. 59

    ءَأَنتُمۡ تَخۡلُقُونَهُۥٓ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡخَٰلِقُونَ ﴿٥٩﴾

    آیا شما آن را مى‌آفرینید یا ما آفریننده‌اش هستیم؟

  60. 60

    نَحۡنُ قَدَّرۡنَا بَيۡنَكُمُ ٱلۡمَوۡتَ وَمَا نَحۡنُ بِمَسۡبُوقِينَ ﴿٦٠﴾

    ما مرگ را در میان شما مقدر کردیم و ناتوان نیستیم

  61. 61

    عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ أَمۡثَٰلَكُمۡ وَنُنشِئَكُمۡ فِي مَا لَا تَعۡلَمُونَ ﴿٦١﴾

    كه امثال شما را جایگزین [خودتان] كنیم و شما را به گونه‌اى كه از آن بى‌خبرید، [در آفرینشى نو] پدید آوریم.

  62. 62

    وَلَقَدۡ عَلِمۡتُمُ ٱلنَّشۡأَةَ ٱلۡأُولَىٰ فَلَوۡلَا تَذَكَّرُونَ ﴿٦٢﴾

    شما كه از آفرینش نخستین به روشنى آگاه شده‌اید، چرا [به یاد آخرت نمی‌افتید و] پند نمی‌گیرید؟

  63. 63

    أَفَرَءَيۡتُم مَّا تَحۡرُثُونَ ﴿٦٣﴾

    آیا به دانه‌هایى كه مى‌كارید، توجه كرده‌اید؟

  64. 64

    ءَأَنتُمۡ تَزۡرَعُونَهُۥٓ أَمۡ نَحۡنُ ٱلزَّٰرِعُونَ ﴿٦٤﴾

    آیا شما هستید كه آن را مى‌رویانید یا ما رویاننده‌ایم؟

  65. 65

    لَوۡ نَشَآءُ لَجَعَلۡنَٰهُ حُطَٰمٗا فَظَلۡتُمۡ تَفَكَّهُونَ ﴿٦٥﴾

    اگر مى‌خواستیم، آن را خاشاک مى‌كردیم؛ چنان كه شگفت‌زده شوید.

  66. 66

    إِنَّا لَمُغۡرَمُونَ ﴿٦٦﴾

    [و چنان آن را نابود می‌کردیم که بگویید:] «ما زیان کرده‌ایم؛

  67. 67

    بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ ﴿٦٧﴾

    بلكه همه چیز را از دست داده‌ایم».

  68. 68

    أَفَرَءَيۡتُمُ ٱلۡمَآءَ ٱلَّذِي تَشۡرَبُونَ ﴿٦٨﴾

    آیا به آبى كه مى‌نوشید توجه كرده‌اید؟

  69. 69

    ءَأَنتُمۡ أَنزَلۡتُمُوهُ مِنَ ٱلۡمُزۡنِ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنزِلُونَ ﴿٦٩﴾

    آیا شما آن را از ابر فروباریدید یا ما فرودآورندۀ آن هستیم.

  70. 70

    لَوۡ نَشَآءُ جَعَلۡنَٰهُ أُجَاجٗا فَلَوۡلَا تَشۡكُرُونَ ﴿٧٠﴾

    اگر مى‌خواستیم، آن را بسیار شور و تلخ مى‌کردیم؛ پس چرا شکر به جای نمی‌آورید؟

  71. 71

    أَفَرَءَيۡتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِي تُورُونَ ﴿٧١﴾

    آیا به آتشى كه مى‌افروزید توجه كرده‌اید؟

  72. 72

    ءَأَنتُمۡ أَنشَأۡتُمۡ شَجَرَتَهَآ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنشِـُٔونَ ﴿٧٢﴾

    آیا شما درختش را آفریده‌اید یا ما آفریده‌ایم؟

  73. 73

    نَحۡنُ جَعَلۡنَٰهَا تَذۡكِرَةٗ وَمَتَٰعٗا لِّلۡمُقۡوِينَ ﴿٧٣﴾

    ما این آتش را وسیلۀ یادآورى [عذاب دوزخ] و مایۀ برخوردارى [و راحتی] مسافران قرار داده‌ایم.

  74. 74

    فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ ﴿٧٤﴾

    پس [ای پیامبر،] به نام پروردگارِ بزرگت تسبیح گوى [و او را به پاکی یاد کن].

  75. 75

    ۞ فَلَآ أُقۡسِمُ بِمَوَٰقِعِ ٱلنُّجُومِ ﴿٧٥﴾

    سوگند به جایگاه ستارگان

  76. 76

    وَإِنَّهُۥ لَقَسَمٞ لَّوۡ تَعۡلَمُونَ عَظِيمٌ ﴿٧٦﴾

    که اگر بدانید، سوگند بزرگی است.

  77. 77

    إِنَّهُۥ لَقُرۡءَانٞ كَرِيمٞ ﴿٧٧﴾

    كه این [گفتار]، قرآنى گرانقدر است؛

  78. 78

    فِي كِتَٰبٖ مَّكۡنُونٖ ﴿٧٨﴾

    در لوح محفوظ قرار دارد.

  79. 79

    لَّا يَمَسُّهُۥٓ إِلَّا ٱلۡمُطَهَّرُونَ ﴿٧٩﴾

    جز فرشتگان پاک‌سیرت، کسی [آن را نمی‌بیند و] به آن دسترسی ندارد.

  80. 80

    تَنزِيلٞ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ﴿٨٠﴾

    از سوی پروردگار جهانیان نازل شده است.

  81. 81

    أَفَبِهَٰذَا ٱلۡحَدِيثِ أَنتُم مُّدۡهِنُونَ ﴿٨١﴾

    آیا این سخن را سبک [و غیر قابل اعتنا] مى‌دانید؟!

  82. 82

    وَتَجۡعَلُونَ رِزۡقَكُمۡ أَنَّكُمۡ تُكَذِّبُونَ ﴿٨٢﴾

    و به جای شکرِ روزی‌هایی که به شما داده شده است، آن را دروغ می‌پندارید؟

  83. 83

    فَلَوۡلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلۡحُلۡقُومَ ﴿٨٣﴾

    آنگاه كه [جان یکی از شما هنگام جان‌کندن] به گلوگاه مى‌رسد

  84. 84

    وَأَنتُمۡ حِينَئِذٖ تَنظُرُونَ ﴿٨٤﴾

    و شما در آن هنگام نظاره مى‌كنید

  85. 85

    وَنَحۡنُ أَقۡرَبُ إِلَيۡهِ مِنكُمۡ وَلَٰكِن لَّا تُبۡصِرُونَ ﴿٨٥﴾

    و ما از شما به او نزدیک‌تریم؛ ولى نمى‌بینید.

  86. 86

    فَلَوۡلَآ إِن كُنتُمۡ غَيۡرَ مَدِينِينَ ﴿٨٦﴾

    اگر [در برابر اعمالتان] جزا داده نمی‌شوید [و به گمانتان قیامتی نیست]،

  87. 87

    تَرۡجِعُونَهَآ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ ﴿٨٧﴾

    پس آن [روح] را [به بدن] بازگردانید، اگر راست می‌گویید.

  88. 88

    فَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ ﴿٨٨﴾

    اما اگر او در زمرۀ مقرّبان باشد،

  89. 89

    فَرَوۡحٞ وَرَيۡحَانٞ وَجَنَّتُ نَعِيمٖ ﴿٨٩﴾

    در آرامش و گشایش و بهشت پرنعمت است؛

  90. 90

    وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ ﴿٩٠﴾

    و اگر در زمرۀ سعادتمندان باشد،

  91. 91

    فَسَلَٰمٞ لَّكَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ ﴿٩١﴾

    [به او گفته می‌شود:] «سلامت و امنیت بر تو باد، که از سعادتمندان هستی»؛

  92. 92

    وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡمُكَذِّبِينَ ٱلضَّآلِّينَ ﴿٩٢﴾

    اما اگر از تکذیب‌کنندگان گمراه [و در زمرۀ تیره‌بختان] باشد،

  93. 93

    فَنُزُلٞ مِّنۡ حَمِيمٖ ﴿٩٣﴾

    با آب جوشان [از او] پذیرایی می‌شود

  94. 94

    وَتَصۡلِيَةُ جَحِيمٍ ﴿٩٤﴾

    و به [آتش] دوزخ در‌می‌آید.

  95. 95

    إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلۡيَقِينِ ﴿٩٥﴾

    این [وعدۀ پاداش و عذاب،] یقیناً حقیقت دارد [و تردیدی در وقوع آن نیست].

  96. 96

    فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ ﴿٩٦﴾

    پس [ای پیامبر،] با [ذکرِ] نامِ پروردگار بزرگت [او را] تسبیح گوی.

شنیدن تلاوت سوره واقعه

اطلاعات کوتاه

سوره:
56 از 114
معنای نام:
رویداد بزرگ
شمار آیات:
96
محل نزول:
مکه
ترتیب نزول:
46
جزء:
27

درباره سوره واقعه

نام سوره از واژهٔ «الواقعه» در آیهٔ نخست گرفته شده که به معنای «رویدادی که قطعاً رخ خواهد داد» است؛ این واژه یکی از نام‌های قیامت است.

سوره در مکه نازل شده و 96 آیه دارد. در مصحف در جایگاه 56 و در جزء 27 قرار دارد؛ در ترتیب نزول، سورهٔ 46 است. آیهٔ 79 که اعلام می‌کند تنها پاک‌شدگان می‌توانند قرآن را لمس کنند، در این سوره است. بسیاری از مفسران مقصود از «پاک‌شدگان» در این آیه را فرشتگان دانسته‌اند؛ بیشتر علمای فقه نیز همراه با احادیث مربوط، این آیه را از مستندات نظر خود دربارهٔ لزوم دست نزدن به مصحف بدون وضو شمرده‌اند.

زمان نزول سوره واقعه

سوره در دورهٔ مکه و زمانی نازل شد که مشرکان قیامت و رستاخیز پس از مرگ را انکار می‌کردند. در آیات، سخن منکران «آیا پس از مردن و خاک و استخوان شدن زنده می‌شویم؟ آیا نیاکان پیشین ما نیز؟» نقل می‌شود و به این اعتراض پاسخ داده می‌شود.

بنا بر روایتی که مسلم از ابن عباس نقل کرده، در زمان پیامبر (ص) هنگامی که باران بارید، برخی آن را فضل خدا دانستند و برخی گفتند «پیش‌بینی طلوع فلان ستاره درست درآمد»؛ در پی آن، بخش از آیهٔ 75 که به جایگاه‌های فروافتادن ستارگان سوگند یاد می‌کند تا آیهٔ 82 با معنای «آیا به جای شکر روزی داده‌شده به شما، روزی‌دهنده را تکذیب می‌کنید؟» نازل شد.

موضوعات سوره واقعه

سوره با خبر برپا شدن قیامت و اینکه هیچ‌کس نمی‌تواند وقوع آن را تکذیب کند آغاز می‌شود؛ اعلام می‌شود آن روز کسانی را پایین می‌آورد و کسانی را بالا می‌برد، زمین می‌لرزد و کوه‌ها غبار می‌شوند. بیان می‌شود انسان‌ها در آن روز به سه گروه تقسیم می‌شوند: پیشگامان نزدیک‌شده به خدا (سابقون)، اصحاب راست و اصحاب چپ. حال هر گروه در آخرت به‌تفصیل ترسیم می‌شود.

سپس پرسش‌هایی از منکران رستاخیز مطرح می‌شود تا در دلایل قدرت خدا بیندیشند: آفرینش خودشان، دانه‌ای که می‌کارند، آبی که می‌نوشند و آتشی که می‌افروزند. با سوگند به جایگاه‌های فروافتادن ستارگان اعلام می‌شود قرآن کتابی گرامی در کتابی محفوظ است و تنها پاک‌شدگان می‌توانند آن را لمس کنند. یادآوری می‌شود وقتی جان به گلو می‌رسد، هیچ‌کس نمی‌تواند آن را بازگرداند. سرانجامی که درگذشته بنا بر گروه خود با آن روبه‌رو می‌شود بیان می‌گردد. سوره با اعلام اینکه این حقیقتی قطعی است و فرمان به تسبیح نام پروردگار بزرگ پایان می‌یابد.

فضیلت سوره واقعه

رایج‌ترین روایت میان مردم دربارهٔ فضیلت سورهٔ واقعه، سخنی است که از عبدالله بن مسعود نقل شده: «هر کس هر شب سورهٔ واقعه بخواند، هرگز دچار فقر نمی‌شود». محدثانی مانند بیهقی این روایت را نقل کرده‌اند؛ اما چون راویانی با هویت کاملاً ناشناخته در سند آن هستند، بسیاری از علمای حدیث آن را ضعیف دانسته‌اند.

در روایتی که ترمذی نقل کرده، وقتی حضرت ابوبکر به پیامبر (ص) گفت موهایشان سفید شده است، ایشان فرمودند: «سوره‌های هود، واقعه، مرسلات، عم یتساءلون و اذا الشمس کورت مرا پیر کردند»؛ ترمذی این روایت را حسن غریب ارزیابی می‌کند. روایت تأثیر عمیق این سوره‌های بیان‌کنندهٔ صحنه‌های قیامت بر پیامبر (ص) را نشان می‌دهد.

توضیحات این سوره برای اپلیکیشن Yasin Suresi نوشته شده است.

تفسیر سوره واقعه

توضیح کوتاه همه آیات سوره واقعه، از ترجمه فارسی «المختصر فی تفسیر القرآن الکریم».

تفسیر آیات 1 تا 10
  1. 1

    آن‌گاه که قیامت بدون تردید برپا شود.

  2. 2

    هیچ‌کس یافت نشود که آن را تکذیب کند چنان‌که در دنیا تکذیب می‌شد.

  3. 3

    پایین‌آورندۀ کافران بدکار با وارد کردن آنها در جهنم، و بالابرندۀ مؤمنان پرهیزگار با وارد کردن آنها در بهشت است.

  4. 4

    آن‌گاه که زمین با حرکت سختی لرزانده شود.

  5. 5

    و کوه‌ها به شدت متلاشی شوند.

  6. 6

    و بر اثر متلاشی‌ شدن، به گرد و خاکی پراکنده که هیچ قراری ندارد تبدیل شوند.

  7. 7

    و شما در آن روز سه گروه می‌شوید:

  8. 8

    یاران دست‌راست، همان کسانی‌که نامه‌های‌شان را با دست راست خویش می‌گیرند، چه جایگاه بالا و بزرگی دارند!

  9. 9

    و یاران دست‌چپ، همان کسانی‌که نامه‌های‌شان را با دست چپ خویش می‌گیرند، چه جایگاه پست و بدی دارند!

  10. 10

    و همان پیشی‌گیرندگان با انجام کارهای نیک در دنیا، در آخرت پیشی‌گیرندگان برای ورود به بهشت هستند.

تفسیر آیات 11 تا 20
  1. 11

    اینها همان مقربان نزد الله هستند.

  2. 12

    در بهشت‌هایی پر نعمت، که از انواع نعمت‌ها بهره‌مند می‌شوند.

  3. 13

    گروهی از این امت و از امت‌های پیشین.

  4. 14

    و اندکی از مردم در آخرت، از زمره ی سبقت گیرندگانِ مقرب هستند.

  5. 15

    بر تخت‌هایی بافته‌شده از طلا.

  6. 16

    درحالی‌که رو در روی یکدیگر قرار دارند، و هیچ‌یک از آنها به پشت دیگری نگاه نمی‌کند، بر این تخت‌ها تکیه زده هستند.

  7. 17

    برای خدمت به آنها پسرانی که نه سالخورده می‌شوند و نه فنا می‌گردند گردشان می‌گردند.

  8. 18

    پیاله‌هایی بدون دسته، و کوزه‌هایی دسته‌دار، و جام‌هایی از شراب جاری در بهشت که هرگز قطع نمی‌شود بر گردشان می‌چرخانند.

  9. 19

    مانند خمر دنیا نیست، یعنی نوشندۀ آن نه دچار سردرد می‌شود، و نه عقلش تباه می‌گردد.

  10. 20

    و میوه‌هایی که اختیار کنند، این پسران بر گرد آنها می‌گردانند.

تفسیر آیات 21 تا 30
  1. 21

    و گوشت پرنده از آنچه بخواهند پیرامون آنها می‌چرخانند.

  2. 22

    و در بهشت زنانی گشاده‌چشم در زیبایی دارند.

  3. 23

    گویی مانند مروارید محافظت‌شده در صدف هستند.

  4. 24

    پاداشی برای آنها در قبال اعمال صالحی که در دنیا انجام می‌دادند است.

  5. 25

    در بهشت نه سخن زشتی می‌شنوند، و نه سخنی که گناهی به صاحبش می‌رساند.

  6. 26

    جز سلام فرشتگان بر آنان، و سلام بر یکدیگر، چیز دیگری را نمی شنوند.

  7. 27

    و اصحاب يمين -آن كسانى که نامه ی اعمالشان به دست راستشان داده می شود- چه جایگاه و مقام بالایی نزد الله دارند!

  8. 28

    در درخت سدری که خارهایش بریده شده است، و هیچ آزاری در آن نیست.

  9. 29

    و در درختان موز انبوهی که در کنار یکدیگر به ردیف چیده شده‌اند.

  10. 30

    و سایۀ کشیده‌شده و پایداری که پایان نمی‌یابد.

تفسیر آیات 31 تا 40
  1. 31

    و آب روانی که نمی‌ایستد.

  2. 32

    و میوه‌های فراوانی که قابل شمارش نیست.

  3. 33

    هرگز از آنها قطع نمی‌شود، یعنی موسم (فصل خاصی) ندارند، و در هر وقت که آنها را بخواهند هیچ مانعی جلوی آن را نمی‌گیرد.

  4. 34

    و فرش‌هایی برافراشته و بزرگ که بر روی تخت‌ها قرار می‌گیرند.

  5. 35

    به‌راستی‌که ما حوران مذکور را به روشی غیر عادی پدید آوردیم.

  6. 36

    و آنها را دوشیزگانی که از قبل لمس نشده‌اند گردانیدیم.

  7. 37

    شوهردوست، و هم سن و سال.

  8. 38

    آنها را برای یاران دست‌راست پدید آوردیم کسانی‌که دست‌راست ‌بودن، نشانۀ خوشبختی‌شان به شمار می‌رود.

  9. 39

    آنها گروهی از امت‌های پیامبران پیشین.

  10. 40

    و گروهی از امت محمد صلی الله علیه وسلم یعنی آخرین امت هستند.

تفسیر آیات 41 تا 50
  1. 41

    و اصحاب شمال -آنان که نامه ی اعمالشان به دست چپشان داده می شود- چه حال و عاقبت بدی دارند!

  2. 42

    در میان بادهایی بسیار سوزان، و آبی بسیار داغ.

  3. 43

    و در سایۀ دود سیاهی.

  4. 44

    که نه نسیم خوشی دارد، و نه منظر نیکویی.

  5. 45

    به‌راستی‌که آنها قبل از اینکه به عذاب برسند در دنیا از نعمت و رفاه برخوردار بودند، و هیچ غم و اندوهی جز شهوات‌شان نداشتند.

  6. 46

    و بر کفر به الله و عبادت بت‌ها به جای او تعالی مصمّم بودند.

  7. 47

    و رستاخیز را انکار می‌کردند و از روی استهزا و بعید دانستن آن می‌گفتند: آیا پس از اینکه مُردیم و خاک و استخوان‌هایی پوسیده شدیم برانگیخته می‌شویم؟!

  8. 48

    آیا پدران نخستین ما که قبل از ما مرده‌اند برانگیخته می‌شوند؟!

  9. 49

    - ای رسول- به این منکران رستاخیز بگو: به‌راستی‌که مردم نخستین و متأخّر.

  10. 50

    به‌طور قطع برای حسابرسی و جزا در روز قیامت گرد آورده خواهند شد.

تفسیر آیات 51 تا 60
  1. 51

    همراه با آیه 52 در پایین توضیح داده شده است.

  2. 52

    سپس شما -ای کسانی که معاد را تکذیب کرده و از راه راست گمراه شده اید- به طور قطع در روز قیامت از میوه ی درخت زقوم، که بدترین و پلیدترین میوه است، خواهید خورد.

  3. 53

    و شکم‌های خالی‌تان را از آن درخت تلخ پر خواهید کرد.

  4. 54

    و بر روی آن از آب بسیار سوزان خواهید نوشید.

  5. 55

    و همانند نوشیدن آب زیاد شتر به‌سبب بیماری هُیام، زیاد از آن می‌نوشید.

  6. 56

    این طعام تلخ و آب سوزان همان پذیرایی آنها است که در روز جزا با آن مورد استقبال قرار می‌گیرند.

  7. 57

    - ای تکذیب ‌کنندگان- ما شما را از نیستی آفریدیم. پس آیا تصدیق نمی‌کنید که ما شما را پس از مرگ‌تان زنده مبعوث خواهیم کرد؟!

  8. 58

    پس آیا - ای مردم- منی‌ای را که در رحم‌های زنان‌تان می‌افکنید دیده‌اید؟!

  9. 59

    آیا شما آن منی را می‌آفرینید، یا ما هستیم که آن را می‌آفرینیم؟!

  10. 60

    ما هستیم که مرگ را میان شما مقدر کرده‌ایم، یعنی برای هر یک از شما اجلی است که نه بر آن جلو و نه از آن به تاخیر می‌افتند، و ما ناتوان نیستیم.

تفسیر آیات 61 تا 70
  1. 61

    بر اینکه آفرینش و تصویری که بر آن هستید و آن را شناخته‌اید تغییر دهیم، و شما را در آفرینش و تصویری که نمی‌شناسید پدید آوریم.

  2. 62

    و در حقیقت دانسته‌اید که بار اول چگونه شما را آفریدیم، پس آیا پند نمی‌گیرید، و نمی‌دانید ذاتی‌که شما را برای بار اول آفرید بر برانگیختن شما پس از مرگ‌تان توانا است؟!

  3. 63

    پس آیا بذری را که در زمین می‌افشانید دیده‌اید؟!

  4. 64

    آیا شما هستید که آن بذر را می‌رویانید، یا ما هستیم که آن را می‌رویانیم؟!

  5. 65

    اگر بخواهیم آن کِشت را خشکیده و متلاشی‌شده قرار دهیم به‌طور قطع آن را پس از اینکه به پختگی و رسیدن نزدیک شد خشک و متلاشی می‌کنیم، آن‌گاه از حالتی که پیدا کرده است، شگفت‌زده می‌شوید.

  6. 66

    می گویید: به راستی ما به خاطر زیان آنچه كه هزینه کرده ایم، عذاب داده مى شويم.

  7. 67

    بلکه ما از رزق و روزی محروم هستیم.

  8. 68

    آیا آبی را که هنگام تشنگی از آن می‌نوشید ندیده‌اید؟!

  9. 69

    آیا شما آن را از ابرِ آسمان فرو فرستادید، یا ما هستیم که آن را نازل کردیم؟!

  10. 70

    اگر بخواهیم این آب را بسیار شور قرار دهیم که هرگز قابل آشامیدن و آبیاری نباشد به‌طور قطع آن را بسیار شور می‌گردانیم. پس چرا از الله به خاطر نزول آب شیرین بر اساس رحمتی به شما، سپاسگزاری نمی‌کنید.

تفسیر آیات 71 تا 80
  1. 71

    آیا آتشی که آن را برای منافع خویش برمی‌افروزید دیده‌اید؟!

  2. 72

    آیا شما هستید که درختی را که از آن آتش افروخته می‌شود پدید آورده‌اید، یا ما هستیم که آن را از روی مهربانی به شما پدید آورده‌ایم؟!

  3. 73

    ما این آتش را یادآوری برای‌تان قرار دادیم که آتش آخرت را به یاد شما می‌آورد، و آن را منفعتی برای مسافران شما قرار دادیم.

  4. 74

    پس - ای رسول- پروردگار عظیم خویش را از آنچه که سزاوارش نیست منزه بدان.

  5. 75

    الله به مکان‌ها و محل‌های فرودآمدن ستارگان سوگند یاد فرمود.

  6. 76

    و به‌راستی‌که سوگند به این محل‌های فرودآمدن - اگر بزرگی‌اش را بدانید- بزرگ است؛ چون نشانه‌ها و پندهایی غیر قابل شمارش دارد.

  7. 77

    - ای مردم- به‌راستی‌که قرآن خوانده‌شده بر شما، به‌سبب منافع بزرگی که در آن وجود دارد قرآنی کریم است.

  8. 78

    در کتابی حفاظت‌شده از چشمان مردم، یعنی لوح محفوظ قرار دارد.

  9. 79

    که جز فرشتگان پاکیزه از گناهان و عیوب به آن دسترسی ندارند.

  10. 80

    از جانب پروردگار مخلوقات بر پیامبرش محمد صلی الله علیه وسلم نازل شده است.

تفسیر آیات 81 تا 90
  1. 81

    پس - ای مشرکان- آیا شما این سخن را تکذیب کرده و تصدیق نمی‌کنید؟!

  2. 82

    و آیا به جای اینکه در قبال نعمت‌هایی که الله به شما ارزانی داشته از او تعالی سپاسگزاری کنید این سخن را تکذیب می‌کنید، و باران را به تقابل ستارگان نسبت می‌دهید، و می‌گویید: به‌سبب طلوع یا غروب فلان ستاره بر ما باران بارید؟!

  3. 83

    پس چرا آن‌گاه که روح به گلوگاه می‌رسد،

  4. 84

    و شما در آن وقت به شخصی که جانش در برابر شما کنده می‌شود می‌نگرید،

  5. 85

    و ما با علم و قدرت و فرشتگان خویش از شما به مُردۀ شما نزدیک‌تر هستیم، اما شما این فرشتگان را مشاهده نمی‌کنید.

  6. 86

    پس چرا - اگر چنان‌که ادعا می‌کنید، برای مجازات در برابر اعمال‌تان مبعوث نمی‌شوید-

  7. 87

    این روح را که از مُردۀ شما خارج می‌شود برنمی‌گردانید اگر راست می‌گویید؟! و قادر بر این کار نیستید.

  8. 88

    اما اگر مُرده از پیشی‌گیرندگان به نیکی‌ها باشد،

  9. 89

    راحتی‌ای که پس از آن رنجی نیست، و روزی‌ای پاکیزه، و رحمت، و بهشتی که در آن به آنچه که نفسش می‌خواهد برخوردار می‌شود خواهد داشت.

  10. 90

    و اما اگر مُرده از یاران دست‌راستی باشد،

تفسیر آیات 91 تا 96
  1. 91

    غم و اندوهی بر آنها نیست، زیرا سلامتی و امنیت برای‌شان است.

  2. 92

    و اما اگر مُرده از تکذیب ‌کنندگانِ آنچه رسول صلی الله علیه وسلم آورد و از گمراهان از راه راست باشد.

  3. 93

    با آبی بسیار سوزان مورد استقبال قرار می‌گیرد.

  4. 94

    و با آتش جهنم می‌سوزد.

  5. 95

    - ای رسول- به‌راستی این موضوع که آن را برایت حکایت کردیم، همان حقیقت و امری یقینی است که هیچ تردیدی در آن راه ندارد.

  6. 96

    پس نام پروردگار بزرگت را منزه بدان، و او را از کاستی‌ها پاک شمار.

پرسش‌های رایج درباره سوره واقعه

سوره واقعه چند آیه دارد؟

سوره واقعه 96 آیه دارد.

واقعه به چه معناست؟

واقعه به معنای «رویداد بزرگ» است.

سوره واقعه مکی است یا مدنی؟

سوره واقعه سوره‌ای مکی است که در مکه نازل شد. این سوره در ترتیب نزول، 46مین سوره است.

سوره واقعه در کدام جزء قرآن است؟

سوره واقعه در جزء 27 است.

سوره واقعه چندمین سوره قرآن است؟

سوره واقعه 56مین سوره قرآن است و پس از سوره الرحمن و پیش از سوره حدید قرار دارد.

آیا می‌توانم تلاوت سوره واقعه را اینجا بشنوم؟

بله. پخش‌کننده زیر آیات، سوره واقعه را با صدای 9 قاری مشهور دارد؛ هنگام پخش، آیه‌ای که تلاوت می‌شود در فهرست آیات مشخص می‌شود.

اپلیکیشن سوره یس

یس و تمام قرآن را با ترجمه به 11 زبان بخوانید، تلاوت آیه به آیه را با صدای 9 قاری بشنوید و نشانه‌هایتان را در گوشی خود نگه دارید.